Türk Sanat Müziğinin büyük bestekârlarından Sadeddin Kaynak 1961 yılında vefat etti. Yüzlerce eserin bestekârı Kaynak , özellikle Mısır kökenli filmlere hazırladığı Türkçe şarkılarla, tiyatrocularımız için ilham verici bir örnektir...
4 Haziran’da THY uçağı ile Moldova Kişinev Havaalanı’na bir saat on dakika gibi kısa bir sürede indiğimizde şaşırmadım dersem yalan olur. İstanbul’a bu kadar yakın bir mesafede olduğunu bilmiyordum doğrusu Moldova’nın. İlk kez geliyordum bu ülkeye…
Yakında konservatuarlara giriş sınavları başlayacak..Bir alo daha geliyor. ”Buyurun, ne istiyorsunuz?” deyince, o şimdilik yüzünü görmediğim genç kız, “Siz Atları da Vururlar filmini biliyor musunuz?” diye bir giriş yapıyor, beni biraz şaşırtarak...
Yaşamın durduğu anlar vardır, işte o anlardan biriydi.Dışarıda soğuk, puslu bir gece. Şan Tiyatrosu. Işıklar kararıyor.Tek spotun aydınlattığı sahnede şarkısına başlıyor: Çok sevildim, hem de çok sevdim.Kimine göre, çılgınlar gibi...
Şimdilerde, sahnede İzzet hanımı yaşar kılan Oya Palay, çok yakın bir tarihte yitirdiği annesi Özen Tutucu'nun ardından, yaşadığı büyük üzüntüye rağmen, çok başarılı bir kompozsiyona imza attığının, ayırdında...
Tiyatro Eleştirmenleri Birliği’inin “Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosu Eleştiri Seçkisi -3” adlı eleştiri yazılarının yer aldığı kitap tiyatro kamuoyunda çok fazla ilgi uyandırmadan arşivlerde yerini aldı.
Antalya Büyükşehir Belediyesi ile Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı, Nâzım Hikmet’i (20 Kasım 1901–3 Haziran 1963) ölümünün 47. yılında Fazıl Say’ın bestelediği “Nâzım Oratoryosu”nun Konyaaltı Açıkhava Tiyatrosu’ndaki icrası ve heykeltıraş Mehmet Aksoy’un “Nâzım Hikmet Hapiste” adını verdiği heykelinin Hıdırlık Kulesi yanındaki birinci miradorda, Karaalioğlu Parkı’nda açılışını yaparak andı.
Türkiye Tiyatro Eleştirmenleri Birliği Başkanı Üstün Akmen’le birlikte Sabiha Gökçen Havaalanı’ndan Kuban Hava Yolları’na ait bir uçakla Rusya’nın Krasnodar (Krasnadar okunuyor) kentine doğru havalandığımızda saat sabahın 7’siydi...
Ali Poyrazoğlu ile konuşuyoruz dakikalardır.Daldan dala atlıyoruz.Salkım saçak bir söyleşi bu.Korkuya kapılıyorum ister istemez.Ya şu anları kağıda dökemezsem yeterince, ya eksik güdük kalırsa seçtiğim sözcükler...
Geçenlerde tiyatroya müzikal anlamda emek veren, tiyatro müzikleri yapan bir tanıdığım sanatçıdan öğrendim. Bir tiyatro sitesindeki yazıdan şikâyetçiydi “her tiyatro heveslisi yazmasın” diye…
Evet yaz bitiyor ve yeni bir sezon başlamak üzere. Tüm tiyatro kumpanyaları hummalı bir çalışma içinde, yeni sezonu seyirciye en keyifli ve acılı yönleriyle tattırabilmek için. İçinde olmadığım bir başlangıç olacak çok uzun zaman sonra ama olsun, bu da güzel. Keyfini çıkartmaya çalışıyorum.
“Bir gerçek var ki, Ferhan Şensoy sıra dışı olmayı değil ama sıra dışı yazmayı seviyor” demiş, üstat Üstün Akmen. Yazdıklarına katılırım katılmam ayrı dava ama son dönem tiyatro eleştirmeni diyebileceğimiz nadir kalemlerden biridir kendisi...
Her şey, baştan sona New England'da bir erkek kolejinde geçer.Tom Robinson Lee, duygu dolu, sadece iyi bir müzisyen olmak isteyen, sessiz, içe dönük bir gençtir...
Her zaman amatör tiyatrocuların yanındayım. Tiyatro mahallelerde oynanmalı… Ben mahalleleri varoş, elit, sosyete, zengin, fakir diye ayırmam hepsi aynıdır benim için.....
Konservatuara girmek her gencin hayalini süsler. Hele de okul yıllarında tiyatroya ucundan kösesinden bulaşmışsa bir genç, mutlaka girecektir konservatuara. Keyif aldığı, mutlu olduğu mesleği yapmak en büyük hayalidir. Engeller çıkar önüne hep...
Tiyatro dünyası çok değerli bir sanatçısını kaybetti, İhsan Devrim'i... İhsan Devrim ile ilgili başsağlığı mesajlarınızı, anılarınızı, onun ölümünden sonra duyduğunuz üzüntüyü yayınlayabileceğiniz bir hatıra sayfası açtık...
Bozkurt Kuruç benim için özel bir insandır. O’na beslediğim sevgi ve saygı o kadar derindir ki Boyacı adlı oyunumu adına ithaf etmişimdir. O’nu tanımam yıllar öncesine dayanır.
Kadın sorunsalı, 2010 yılında, uzay*ışık çağında bile ne yazık ki tartışılmakta olan bir durum. Bu durumdan öteye geçilmesi gereken bir aşamadayız. Sanki meşru diye gösterilip, benimsetilip, dayatılıp, yaşanılmaya mecbur bırakılan bir sistemin içinde olmak, sonra o sistemi inşa edenlerden medet ummak nasıl da acıklı.
Mayıs ayı içinde şehirde gerçekleştirilen iki önemli sanatsal etkinliği geride bıraktık. Trabzon Devlet Tiyatrosu’nun organize ettiği 11. Uluslararası Karadeniz Tiyatro Festivali’ydi biri. Diğeri de Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’ne ait kitap fuarı.
Geleneksel Türk gölge oyunu Karagöz’ü Yunanlıların “Karagiozis” adıyla sahiplenmesi oldum olası çok canımızı sıkar. “Öz be öz Türk olan Karagöz’e ne hakla sahip çıkarlar” diye öfkeleniriz. Ama Karagöz’ün bizim ellere de başka diyarlardan gelmiş olabileceği ihtimalini hiç düşündünüz mü?
Geçtiğimiz hafta tiyatroda kuramsal ve kılgısal olarak tartışmanın yavaş yavaş yok olmak üzere olduğunu, son yıllarda dijital teknoloji ile üretilen eğlence kültür karşısında tiyatronun çağa uygun bir düzenekte bir tiyatro pratiğinin gerçekleşmesi ya da yaratılması için Türkiye’de konservatif zihniyetin sorgulanarak tartışılması gerektiğinden söz etmiştik...
Tiyatro sezonun sona ermesi ile birlikte hemen ardından Uluslararası 17. Tiyatro Festivali başlayacak. Festival, bu yılda hem katılımcı topluluklar açısından hem de izleyenler bakımından çok yönlü olarak yine tartışılacak gibi görünüyor.
TEB Oyun Dergisi’nin Kış 2010 sayısında “Dramaturg Kimdir”i yazan Selen Korad Birkiye demiş ki: 2009-2010 tiyatro sezonu için şöyle bir yol izledik: DT genel müdürlüğünün belirlediği “60 yılında 60 hiç oynanamamış yerli oyun” üst başlığı altında İstanbul DT sanat yönetmeni Şakir Gürdamar’la “Cumhuriyet’in Kırılma Noktaları” temalı...
"April is the cruelest month" T.S Eliot Zehir tadında bir yalnızlık. Apartmanın tüm daire sakinleri payını almış bu yalnızlıktan. Tırpan olmuş, iğdiş edilmiş hayatları iyice savurup, kopartmış iletişimsizlik.
Tam 5 buçuk aylık askerlik bitti ve geldim. Aslında 15 gün oldu geleli ama gelir gelmez başlayan işler, koşuşturmalar dolayısıyla ancak yazabiliyorum. Bu kısa ama yoğun zaman içerisinde neler olmuş neler!...
Sistemsizliğin sistem haline geldiği ülkelerde tiyatro çok gerekli bir sanattır. Her ne olursa olsun tiyatrolar alkıştan yıkılsın...
Philip Ridley'in yazdığı "PITCHFORK DISNEY/KORKU TÜNELİ", hiç kuşkusuz sezonun en ilginç oyunların biri. Yazarın gözlem gücünü, sınırsız ayrıntı zenginliğini, bizi çocukluğumuzun gizli dehlizlerine götüren kanlı, derin kazıları yaşamak...
İlkini geçen yıl yazmıştım. Bu ikinci mektubumda sevgili dostumun, yaşamını adadığı Tiyatro’nun özel gününü kutlarken, ona ‘Tiyatron duruyor, üstelik artık perdesi de açılıyor ama ne yazık ki artık senin adını taşımıyor’ demek istedim. Onca yıl yaşattığın, yıllarını verdiğin Hadi Çaman Tiyatrosu’nun yerinde şimdi Rüştü Uzel Tiyatro Salonu yazıyor. Sanatçıya vefa borcu bu olsa gerek! Yazık ki ne yazık…
... Yukarıdaki bildiri alternatif diye duyruldu ama bence alternatif filan değil, gerçeğin ta kendisi! Alternatif olması için ortada varolan bir şeyler olması gerek. Oysa bizdeki bildiriyi hazırlatan Uluslararası Tiyatro Ensitüsü Türkiye Şubesi tam anlamıyla bir tabela kuruluşu...
Ben şanslı bir çocuktum. Ailem her şeyi "hazırlop" önüme koyduğu için değil, ama elime iyi bir pusula verdikleri için. Sadece İstanbul'un değil, Türkiye'nin en iyi okullarından birinde okudum. En iyiliği içi boş bir marka olmasından değil, önüme değerelendirirsem olanaklar açan perspektif açtığı için...