Bir ağaçla başladı herşey. Olamaz denilen oldu, imkânsız olan gerçekleşti ve halk sokaklara dökülüp, direnmeye başladı. Bir ağacın yaydığı oksijen, zihinlerin açılmasına, algıların değişmesine sebep oldu. Bir ağaç yıkılırken, bir millet uyandı.
11. Kıbrıs Tiyatro Festivali sürerken...
Minik kuş, yumurtasından çıkmak için gün sayarken, yeni hayatının merakıyla yanıp tutuşuyordu...
Tarih ; 6 Ekim 2013 Pazar…
İsviçre'nin çağdaş yazarlarından biri olan Lukas Barfuss, Dora'nın ergenliğe girmesiyle yaşadığı cinsel deneyimlerini provakatif bir dil ile sorgulayarak düşünce özgürlüğünü ve birey iradesini "sargısı çıkarılmış bir yara gibi" gün yüzüne çıkarıyor.
“Küçük Adam Ne Oldu Sana-Kleiner Mann Was Nun”, kendilerine üç kişilik küçük bir dünya kurmak amacıyla, yaptığı herhamlede umutları biraz daha tükenen, ama hep debelenen, yönsüz, iradesiz, sessiz, şaşkın, kırgın “küçük adam” Pinneberg’in öyküsü…
Ne mutlu bana ki bu yılın ilk yarısında yetkinliklerime karşılık değişik kurum ve kuruluşlar tarafından ödüllendirildim.
İngiltere’de ve Avrupa’nın diğer pek çok ülkesinde ciddi anlamda ses getiren ve yaşanmışlıkların, zekâ oyunlarının, dil içi yolculukların yoğun olduğu oyunlar yazdığını bildiğim Avustralyalı Andrew Bovell (1962) ile ben geçen sezon Tiyatroperest aracılığıyla tanışmıştım.
Sanatın içine tükürüldüğü, şarap tanrısı heykeline don giydirildiği, Mehmet Aksoy’un eserine “ucube” damgasının vurulduğu, heykellerin yıktırıldığı, birilerinin Davut heykelinin pipisinden tahrik olduğu ortamda, Alaçatı’da Cem Sağbil’in heykelleri bu günlerde “Sisyphos” başlığı altında sergilenmekte.
Günümüzün benim övünerek umutlar bağladığım genç tiyatrocularından Sami Berat Marçalı’nın yazıp yönettiği..
Tiyatro Dünyası Oyuncuları, Ray Cooney’in “Move Over Mrs. Markham’’ oyununu (kimin çevirisi olduğunu bilmiyorum, ama) “Arapsaçı” başlığıyla oynuyor. Oyunu, Can Törtop yönetmiş. Yerime kuruldum, oyunu seyretmeye koyuldum ki, son derece zorunlu bir nedenle (oğlumun kaza yaptığı haberi geldi) ilk yarı sonunda ister istemez oyundan koptum, evin yolunu tuttum.
Baştan şunu söyleyeyim, kolunda BARBRA STREISAND dövmesi olan bir adama, Streisand hakkında bir oyunu sevdirmek ZOR iş.
Erkekler; düzeltiyorum erkek oyuncular, nasıl oluyor da bu kadar iyi kadın taklidi yapabiliyorlar? diye bir soruyu ancak ve ancak meslekten olmayan benim gibi biri sorabilir herhalde...
2001 yılında kurulan Ali Erdoğan Kabare Dev Aynası topluluğu her türlü güncel sorunu ince bir alayla, iğneleyici, yerici, taşlayıcı bir tutumla ele alıp toplum eleştirisine yönelen tutumunu 2012-2013 sezonunda da Ali Erdoğan (1964)’ın yazıp yönettiği “Bize Bir Haller Oldu” ile sürdürüyor. Özellikle siyasal ve toplumsal konularda yoğunlaşan “Bize Bir Haller Oldu” dansla açılıyor; skeçler monolog ve diyaloglarla sürüyor.
Dünyanın değişmeyen kanunu kadın ve erkek. İlk insanla başlayan macera, erkekle kadının cennetten dünyaya düşüşü, yasak elmanın dayanılmaz cazibesi, kadının yoldan çıkarması, erkeğin yoldan çıkması, dünyada bitmeyen kavga, kadının albenisi, cazibesi, yaşadıkları ve yaşattıkları, erkeğin kendi seçimiymişcesine inandığı, kandırıldığı oyunlarla sürüp giden hayat.
“Erkek dediğin…” ve “Kadın dediğin…” diye başlayan cümlelerden hep korkmuşumdur.
Yeni kurulan (içtenlikle uzun ömürler diliyorum) Çamur’dan Tiyatro’nun ilk oyun olarak seçtiği Amerikalı yazar Norman Lock (1950)’un “Islah Evi (The House of Correction)’ni izlerken, Fransız oyun yazarı, aktör, yönetmen ve şair Antonin Artaud (1896-1948)’u anımsadım.
Jacop Grimm (1785-1863) ve Wilhelm Grimm (1786-1859) Kardeşler tarafından uyarlanan “Hänsel ve Gretel” masalını sanırım bilmeyenimiz pek yoktur.
David Greig (1969)'in kaleme aldığı "Sarı Ay", Britanya’da doğmuş olan In-Yer-Face tiyatro akımı oyunlarını Türk seyircisiyle tanıştıran Tiyatro DOT yapımı ve de Pınar Töre’nin yorumuyla 2012-2013 tiyatro sezonundaki yerini aldı.
Geçenlerde Roma’dayken, İtalya Danıştay’ının saygın üyesi dostum Mauro Zampini ile gerçek bir sanat kurdu-kültür tutkunu Giancarla de Marchi bir sürprizle Verdi'nin "Simon Boccanegra"sının sahnelendiğini söyleyerek beni Teatro dell’Opera’ya götürdüler.
Olgunluk dönemini yaşayan genç kuşağın başarılı yazar, yönetmen, oyuncu, dekor tasarımcısı Yiğit Sertdemir (1979)’in yazdığı, yönettiği, dekor tasarımını yaptığı “Katilcilik” başlıklı oyun, Altıdan Sonra Tiyatro yapımı olarak sahnelenmekte.
Egoları yüksek yaratılmış sanatçı erbabının kavgalarını, günümüzde de süregelmekte olan kıskançlıklarını konu alan..
Bette Midler’ı sevmemek için iki sebebin olabilir; ya aptalsındır, ya da New York’un yakın gay tarihini hiç bilmiyorsundur.
İstanbul Devlet Tiyatrosu, kısa süre önce sonsuzluğa uğurladığımız oyun yazarı, dramaturg Güngör Dilmen (1930-2012)’e saygı duruşunda bulunuyor ve onun “Aşkımız Aksaray’ın En Büyük Yangını (Mitos-Boyut Yayınları-“Toplu Oyunları-2”/1996) ” başlıklı oyununu Faik Ertener’in rejisiyle sahneliyor.
Devlet Tiyatroları-Sabancı Uluslararası Adana Tiyatro Festivali’nin 15. yılına özel olarak davet edilen İngiltere’nin köklü tiyatrolarından Globe Theatre, William Shakespeare’in (1564-1616) “Kral Lear”ini Londra Margete’teki ilk temsilinden sonra önce İstanbul Aya İrini Müzesi’nde, sonra da Adana Hacı Ömer Sabancı Kültür Merkezinde sahneledi.
“Pal Sokağı Çocukları”; 15. Uluslararası Sabancı Tiyatro Festivali’nde, Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından sergilenen, dünya çapında bir üne sahip çocuk oyunu…
Dünya yaratıldığı günden bu yana bitmeyen sorun; kadın ve erkek. Adem ile Havva başlattı bu kavgayı.
Dinçer Sümer’in ilk kez 1994 yılında basılan “Toplu Oyunları” kitabında yer alan Eski Fotoğraflar, merkezine aldığı Sevtap karakteriyle izleyenleri geçmişten günümüze bir yolculuğa çıkarıyor.
Libretist Şefik Kahramankaptan (1949), suyun akışını değiştirmiş.
Şair Neyzen Tevfik (1879-1953) kimdir denildiğinde özelliklerini birer birer saymamız gerekmekte.