Kinky Boots: Sivri ve yüksek topukların üzerindeki erkekler
“Erkek dediğin…” ve “Kadın dediğin…” diye başlayan cümlelerden hep korkmuşumdur. Asırlardır, insanoğlunun kendine yaptığı en büyük hata ve haksızlıklardan biri, cinsiyetlerin üzerine beklenti ve kalıp listeleri yapıştırmak oldu. Kadın dediğin mutfakta sütlaç yapar ama önlüğünün altındaki seksi geceliğini “erkeğine” hazır tutar. Erkek dediğin musluk patlayınca takım çantasını kaptığı gibi kendini borulara atar ama kıllı göğsünün altında romantik bir kalp muhafaza eder; kabadır ama “iyi adamdır;” sütlaç kıvamında.
Ben hiç bir zaman bu kalıplara takılmadım; kendimi bildim bileli alnıma yapıştırılan sıfat ve listeleri çöpe attım. Futbol oynamak yerine Hülya Avşar Show izledim. Basketbol topunu görünce, T-Rex görmüşcesine, arkama bakmadan kaçtım; evde Spice Girls: Live in Istanbul video kasetini izleyip, hayal kurmak her zaman daha tatlıydı.
Sadece markette satılan yoğurdun bir etiketi olabilir diye düşünüyorum. İnsan kadar muhteşem bir yaratığı sınıflandırmak, “Hah sen şimdi busun, o yüzden buna göre davran” demek çok tehlikeli ve üzücü. Kendi bandonu kurup, kendi müziğine takılmak yerine, komşunun alaturkasını dinlemek 2013 yılında olur mu? Olmaz.
İşte altı Tony, bir Drama Desk, üç Outer Critics Circle ve bir Drama League ödüllü yeni müzikal Kinky Boots’da bunun hakkında; sade ve sadece kendin olmak. Kendini, köklerini sevmek ve kabul etmek. Sana “Kendin olma!” diyene karşı kılıcı çekmek; bu baban bile olsa…
Her zaman söylerim, sivri ve yüksek topukların üzerinde yürüyen erkekler dünyanın en cesur insanları aslında. Ayakkabıları görünür de olsa, göze gözükmese de… Lise koridorunda, annesinin dolabının içinde, iş yerinde, ofisin bir köşesinde bu erkekler var. Ve inanın onların ayakkabılarında iki adım yürümek bile, ben diyen erkekten daha büyük erkeklik gerektiriyor. Genelin “erkekliğin yüz karası” diye aşağıladığı bu kesimin savaştığı ön yargının ve nefretin ve kısıtlamanın yüzde birine maruz kalsa, küçük kız gibi ağlayacak o kadar “ağır abi” var ki, şaşırırsınız…
Kinky Boots “farklının” ve “farklı olmayanın” el ele verdiğinde aslında dünyayı nasıl değiştirebileceklerinin altını çizen, bence şu an Broadway’de oynayan en iyi müzikallerden biri. Sıfır beklenti hatta “güzel çıkmayacak” diye önyargıyla gittiğim müzikal, uzun zamandır geçirdiğim en eğlenceli iki buçuk saate dönüştü. Harvey Fierstein’ın (EVET!) yazdığı, Cyndi Lauper’nin (EVET!) besteleyip, söz yazdığı, Jerry Mitchell’in yönetmenliğindeki müzikal, bu devrin en sıkı La Cage aux Folles adayı. Eleştirmenler aynı fikirde olmasa da, ödül jürileri ve seyirci bana katılıyor; Kinky Boots gerçek bir hit! Bir HİT!
Gerçek bir hikayeye dayanan müzikal aslında Miramax tarafından 2005 yılında vizyona giren bir Julian Jarrold filmi. Uzun zamandır Chicago’dan New York’a geçiş yapıp, açılmasını beklediğim oyunun konusu şöyle:
Price & Sons İngiltere’nin küçük bir kasabasındaki aile fabrikasıdır. Ayakkabı üreten fabrikanın mallarına ilgi azalmış, şirket batmanın eşiğine gelmiştir. Babasının ölümünün ardından fabrika Charlie Price’a (Stark Sands) miras kalır. Hayatı boyunca ayakkabı üretmeyi ilginç bulmayan Charlie, Londra’da yaşamak isteyen nişanlısının da baskısıyla iki arada kalır; fabrikayı satmalı mıdır yoksa çalışanlar için bir çözüm mü bulmalıdır? İyi kalpli Charlie çalışanların aileleri için çözüm aramaya karar verir, ne de olsa Price & Sons bir aile şirketidir. Tam da bu sırada, drag queen Lola’nın (Billy Porter) yolu Charlie ile kesişir. Lola onu tartaklamak isteyenlerden kurtaran Charlie’ye ilham verir. Charlie, Milan gösterisinden önce erkek vücudunu taşıyabilecek kuvvette botlar üretecek, bu yolla hem fabrikayı kurtaracak hem de Lola’nın hep içinde bastırdığı tasarımcıyı ortaya çıkaracaktır. Su ve zeytinyağı kadar farklı ikili muhteşem müzikler, olağanüstü komik anlar ve harika koreografiler eşliğinde bir yolculuğa çıkarlar.
Kinky Boots müziklerini dinlemek için:
https://itunes.apple.com/us/album/kinky-boots-soundtrack/id638366374
Kinky Boots biletleri için:
http://www.telecharge.com/eventoverview.aspx?cityName=NY City Area&productId=9220
Ali Kemal Güven
@alikemalguven
facebook.com/alikemalguven
Ben hiç bir zaman bu kalıplara takılmadım; kendimi bildim bileli alnıma yapıştırılan sıfat ve listeleri çöpe attım. Futbol oynamak yerine Hülya Avşar Show izledim. Basketbol topunu görünce, T-Rex görmüşcesine, arkama bakmadan kaçtım; evde Spice Girls: Live in Istanbul video kasetini izleyip, hayal kurmak her zaman daha tatlıydı.
Sadece markette satılan yoğurdun bir etiketi olabilir diye düşünüyorum. İnsan kadar muhteşem bir yaratığı sınıflandırmak, “Hah sen şimdi busun, o yüzden buna göre davran” demek çok tehlikeli ve üzücü. Kendi bandonu kurup, kendi müziğine takılmak yerine, komşunun alaturkasını dinlemek 2013 yılında olur mu? Olmaz.
İşte altı Tony, bir Drama Desk, üç Outer Critics Circle ve bir Drama League ödüllü yeni müzikal Kinky Boots’da bunun hakkında; sade ve sadece kendin olmak. Kendini, köklerini sevmek ve kabul etmek. Sana “Kendin olma!” diyene karşı kılıcı çekmek; bu baban bile olsa…
Her zaman söylerim, sivri ve yüksek topukların üzerinde yürüyen erkekler dünyanın en cesur insanları aslında. Ayakkabıları görünür de olsa, göze gözükmese de… Lise koridorunda, annesinin dolabının içinde, iş yerinde, ofisin bir köşesinde bu erkekler var. Ve inanın onların ayakkabılarında iki adım yürümek bile, ben diyen erkekten daha büyük erkeklik gerektiriyor. Genelin “erkekliğin yüz karası” diye aşağıladığı bu kesimin savaştığı ön yargının ve nefretin ve kısıtlamanın yüzde birine maruz kalsa, küçük kız gibi ağlayacak o kadar “ağır abi” var ki, şaşırırsınız…
Kinky Boots “farklının” ve “farklı olmayanın” el ele verdiğinde aslında dünyayı nasıl değiştirebileceklerinin altını çizen, bence şu an Broadway’de oynayan en iyi müzikallerden biri. Sıfır beklenti hatta “güzel çıkmayacak” diye önyargıyla gittiğim müzikal, uzun zamandır geçirdiğim en eğlenceli iki buçuk saate dönüştü. Harvey Fierstein’ın (EVET!) yazdığı, Cyndi Lauper’nin (EVET!) besteleyip, söz yazdığı, Jerry Mitchell’in yönetmenliğindeki müzikal, bu devrin en sıkı La Cage aux Folles adayı. Eleştirmenler aynı fikirde olmasa da, ödül jürileri ve seyirci bana katılıyor; Kinky Boots gerçek bir hit! Bir HİT!
Gerçek bir hikayeye dayanan müzikal aslında Miramax tarafından 2005 yılında vizyona giren bir Julian Jarrold filmi. Uzun zamandır Chicago’dan New York’a geçiş yapıp, açılmasını beklediğim oyunun konusu şöyle:
Price & Sons İngiltere’nin küçük bir kasabasındaki aile fabrikasıdır. Ayakkabı üreten fabrikanın mallarına ilgi azalmış, şirket batmanın eşiğine gelmiştir. Babasının ölümünün ardından fabrika Charlie Price’a (Stark Sands) miras kalır. Hayatı boyunca ayakkabı üretmeyi ilginç bulmayan Charlie, Londra’da yaşamak isteyen nişanlısının da baskısıyla iki arada kalır; fabrikayı satmalı mıdır yoksa çalışanlar için bir çözüm mü bulmalıdır? İyi kalpli Charlie çalışanların aileleri için çözüm aramaya karar verir, ne de olsa Price & Sons bir aile şirketidir. Tam da bu sırada, drag queen Lola’nın (Billy Porter) yolu Charlie ile kesişir. Lola onu tartaklamak isteyenlerden kurtaran Charlie’ye ilham verir. Charlie, Milan gösterisinden önce erkek vücudunu taşıyabilecek kuvvette botlar üretecek, bu yolla hem fabrikayı kurtaracak hem de Lola’nın hep içinde bastırdığı tasarımcıyı ortaya çıkaracaktır. Su ve zeytinyağı kadar farklı ikili muhteşem müzikler, olağanüstü komik anlar ve harika koreografiler eşliğinde bir yolculuğa çıkarlar.
Kinky Boots müziklerini dinlemek için:
https://itunes.apple.com/us/album/kinky-boots-soundtrack/id638366374
Kinky Boots biletleri için:
http://www.telecharge.com/eventoverview.aspx?cityName=NY City Area&productId=9220
Ali Kemal Güven
@alikemalguven
facebook.com/alikemalguven