İnternetle tanışıklığım 10 yılın üstünde. Bu 10 yıldan fazla zamanda bütün tiyatro sitelerini ve tiyatro yazılarını internetten takip ediyorum dersem yalan söylemiş olurum. Hepi topu 4 belki de 5 yıldır bu tarz siteleri takip ediyorum. Yani okuldan mezun olup, profesyonel olarak oyunculuğa başlamamdan sonra. Gazete ve dergi takiplerimin yanına internetin de eklenmesiyle, biraz daha genişleyen mecralar, bazen hoş bazen de boş eleştiri ve yorumlar getirdi karşıma.
Bir tiyatro düşünün. İstanbul’un en güzel yerlerinden birinde, tarihi bir binada, bir katın yarısına konuşlanmış ve seyircisini asansörle mekana çağırıp, oyuna getiren. Bir tiyatro düşünün. Kimsenin bilmediğini bulup, kimsenin oynamadığını oynayıp, herkesin bilip de bir türlü söyleyemediği gerçekleri, seyircisinin suratına suratına çarpmak isteyen.
Çocuklar için oyunlar oynamaya başladığımda Şehir Tiyatrolarına yeni girmiştim. Rahmetli Neş’e Erçetin Atakan yönetiminde Shakespeare’in Bir Yaz Gecesi Rüyası piyesinin çocuklar için uyarlaması olan Bir Gece Masalı adlı oyunla çocuk oyunları maceram başlamıştı. Bir gece evvelinden büyüklere oynanan oyunlardan geç saatlerde çıkıp eve gitmek, uyumak ve sabahına erkenden uyanıp tiyatroya gitmek; en önemlisi de hiçbir yerde ortaya çıkarılamayacak büyüklükte bir enerjiyle çocuklara güzel 1-2 saat geçirtebilmek... tüm bunlar hayatıma o yıllarda girmişti ve aralıksız 5 sene sürdü. Bu sıralar çocuk oyunu oynamıyorum. O yüzden oynanan oyunları takip edebiliyorum . Reha Bilgen’in yazdığı, Ragıp Yavuz’un yönettiği “Sokak Kedileri” bunlardan biri.