Kıbrıslı sanatçı dostlarımız; K.K.T.C.’deki sanatı, kültürü ve sanatçıyı koruma, kollama ve özellikle şiddetti gittikçe artan kültürel yozlaşmaya “DUR” deme adına, “tanıtılma” aldatmacası ile kendi sanatçısını ve kültürünü ayaklar altına alan zihniyete karşı, önemli bir mücadele örneği sergilemekte.
Öncelikle ele alacağımız oyunun öykülemesiyle birlikte Bedreddin karakterinin oyun içinde geçirdiği temel dönüşümü vermeye çalışacağım
Klasik Yunan tiyatrosundan Sophokles (M.Ö.496-M.Ö.406)’in M.Ö. 440’da yazdığı “Antigone”si İstanbul Devlet Tiyatrosu yapımı olarak sahnede. Kenan Işık’ın Sabahattin Ali çevirisiyle (Kültür Bakanlığı Yayınları, 1993) uyarladığı ve rejisini yaptığı eser, her bir yanıyla bu coğrafyada günümüzde yaşanan olayları da çağrıştırmakta.
Mimesis Editör'ü, 25 Mart 2012’de düzenlenen Tiyatroda Eleştiri Panelinin Ardından bir değerlendirme yapmış ve “ortak akıl”dan çıkan yazısını yazmış.
Bugün 27 Mart 2012. Sahibi bulunduğum Türkiye’nin en uzun soluklu amatör tiyatrosu olan Tiyatro Caniko’nun yirminci yılında ve özellikle de emek verdiğim gençlik tiyatroları ile çalışmalarımın yirmibirinci yılında bir gerçek ile karşı karşıyaydım dün akşam vapurla Kadıköy’üme dönüş yolunda buzlu cam görünümündeki güneşi seyrederken Saint Sophie’nin siluetinde. Bu güne kadar hiç “27 Mart Dünya Tiyatro Günü” ’nde oyuncu olarak sahnede olamamışım.
Genco Erkal’ın düşünsel dünyası, tiyatro birikimi ve pratiğinde Bertolt Brecht’in özel bir yeri var.
27 Mart tiyatro için önemli bir gün. Şimdilik sadece tiyatrocular biliyor ülkemde.
Başlıktaki “M”yi ben öyle bıraktım. Siz yerine istediğinizi koyun. Benim önerilerim: Muzır, muhteşem, mahcup, münasebetsiz, musibet, mübalağalı....
Sabah uyandığımda gözlerimi kaybettiğimi anladım.Benim için günışığı yoktu artık. Körlük diyemedim buna, körlerin bambaşka bir duyarlılığı olur çünkü. Benimki başka bir şeydi: Aydınlığım körelmişti sadece.
Quentin Tarantino tarzı filmler yapan bir yönetmenin, oyuncu olmak isteyen bir playboy kızıyla aşna fişne halindeyken, katil bir çift tarafından rehin alınmalarıyla gelişen olayların işlendiği “Pop Corn (1996)”, yeni kurulan Tiyatro Sahnekârlar grubu tarafından sahneleniyor.
Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu, Alphonso Paso (1926-1978)’nun 1966 yılında yazdığı “Querido Profesor-Sevgili Öğretmenim” başlıklı oyununu “Beni Yeniden Sev” olarak değiştirerek ve Özdemir Çiftçioğlu’nun yönetiminde sahnelemekte.
Dostlar Tiyatrosu, Alman tiyatro kuramcısı, tiyatro yazarı ve şair Bertolt Brecht’in şiir, öykü ve şarkılarından Genco Erkal’ın uyarlayıp sahneye koyduğu ‘Ben Bertolt Brecht’ ile bir kez daha sömürü düzenini, bozuk adalet sistemini, savaşları ve kadının toplumdaki yerini sorguluyor. Genco Erkal ve rol arkadaşı Tülay Günal’ı avuçlarım acıyıncaya kadar alkışladım.
KaST, internet sayfasında oyunu anlatıyor: (http://tiyatrokast.blogspot.com/) “Kadıköy Sanat Tiyatrosu (KaST) bu sezon, Fransız yazar Roland Topor’un kendi yaşam öyküsünden yola çıkarak yazdığı Masanın Altında oyununu sahneye koyuyor.
Bugün tiyatrocu olmak istemiyorum. Fazlasıyla oyun oynayan var! Bırakın onlar oynasın.
Kıymetli yazarımız Bilgesu Erenus’un yazdığı "Arka Bahçe" oyununu ilk okuduğumda gerçekten çok ama çok etkilendim
İstanbul’da tiyatronun önünde uzun bir kuyruk. Bilet bulabilmek için heyecan ve sabırla bekleyen insanlar. İçeride hummalı bir çalışma, sahnelenecek oyunun son hazırlıkları.
Eşini aldatan bir kadın, eşinin burnunun dibine metresini getirme cesaretini gösteren bir adam. Ortak paydaları en yakın arkadaşları ki o da kadının sevgilisi.
‘Tiyatro Karnaval’la geçen yıl tanıştık. Topluluk bu sezon, karikatür sanatçısı, gülmece ve oyun yazarı Behiç Ak’ın ‘Newton Bilgisayardan Ne Anlar?’ adlı oyununu sahneliyor. İki kişilik ve tek perdelik bu ‘huzur’ eleştirisi, kara komedi türünün nitelikli bir örneği.
Bir zamanlar Türkiye'de tiyatro denildiğinde akla gelen, İstanbul'un gözde özel ve Devlet Tiyatroları'nın kendi şehirlerinde sahnelenmeler yaparken, bahar ve yazla birlikte Anadolu turneleriyle Türkiye'nin dörtbir yanını dolaşmalarıydı.
Bodrum’da Bale geceleri sona erdi.
Siyasi propaganda aracı olarak hemen akla gelen "beyin yıkama"nın zihinlerde çok da olumlu bir çağrışım yapmadığını biliyorum.
Antonius ve Kleopatra’nın içinde “wife” ve “wom-a/e-n” geçen repliklerinden yola çıkarak bir yazı yazma fikri Fetna Ayt Sabbah’ın “İslam’ın Bilinçaltında Kadın” isimli kitabını okuduktan sonra aklıma geldi;
Haberi ilk okuduğumda kahkahayı savurdum. Elazığ İl Halk Kütüphanesi, Mimesis dergisinin son sayısını , çocukların ahlakını bozacağını düşünerek gerisin geri yollamış.
Şu hayatta her işin hakiki ustası, vasatı , kötüsü , müptezeli ve tufeylisi vardır…
Taksim’deki yürüyüşün ve Harbiye Muhsin Ertuğrul Tiyatrosu’nun önündeki oturma eyleminin ardından Pazartesi gecesi de Afife Ödülleri törenindeydik
Nedir ki Zıplarlar Ego Tramplenlerinde!
Selim Atakan “Afife Tiyatro Ödülleri 2012” başlıklı bir yazı yazdı. Afife Tiyatro Ödülü’nün içini dışına çıkardı.
OPERA-BALE - Bu kere bilenler bilmeyenlere anlatsın demeyeceğim.
İlk kez 1997 yılında Royal National Theatre’da sahnelenen İngiliz yazar Patrick Marber (1964)’ın “Yaklaştıkça/Closer” başlıklı yapıtı, Tiyatro İstanbul’un yeni yıl oyunu olarak Profilo Alışveriş Merkezi’ndeki salonda gösterimini sürdürmekte.