Kabare sever misiniz? En azından, (alkışı bol olsun) Erkan Yücel’in 1980’lerdeki Ankara Halk Tiyatrosunu ya da 1990’lı yılların başındaki Devekuşu Kabare’sini bilmiyorsanız bu soruya yanıt vermeniz bence hayli zor!
Günlerdir Rosenbergler Ölmemeli adlı İBŞT 2011-2012 sezonu oyunuyla ilgili haberler, karalama kampanyaları vs. ile karşı karşıyayız. Bu meselenin Zaman Gazetesi merkezli deşilmesiyle başlayan sürece, Hadi Uluengin ve Engin Ardıç adlı yazarların da katılması, sonrasında Şehir Tiyatroları yönetiminin meseleye eğilmesiyle ortaya çıkan durum, yorucu ve bir o kadar da kırıcı hale geldi nihayet.
Ben, sizi temsil ettiğini öğrendiğim Fransa’daki SACD Ajans’a bir mesaj gönderdim. (Türkiye’deki ajans ONK’un durumdan haberdar olmadığını geçen zaman gösterdi.) Size yazacağım mesajı size iletebilirler mi diye sordum.
Çerezlik bir eğlence değildir tiyatro. Tüketmek yerine bünyeye katmaktır lezzet veren. Dağarcıkta kalan bir replik, ölümsüzleştirir izlenen oyunu…
İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, 2011-2012 Tiyatro döneminde nedense yerli ve yabancı oyunların galalarını ayrım yaparak düzenliyor.
Ayşe Emel Mesci, tiyatro dünyamızın el üstünde tuttuğu “star”larından biri. Meşakkatli bir hayatın yolcusu.
Romain Gary'nin Emile Ajar takma adıyla yazdığı, orjinal adı "La Vie Devant Soi" olan kitabından alıntı güzel bir oyun Onca Yoksulluk Varken...
Kültürel değerlerimize sahip çıkma konusunda yaya kaldığımız bir dönemde olmadığımızı kim söyleyebilir?
Hüseyin Rahmi Gürpınar (1864-1944), eserlerinde çoğunlukla kenar mahalle insanlarını, sosyal sorunları, batıl inançları, aile geçimsizliklerini müthiş gözlemci gücüyle ortaya koyan bir yazarımız.
Bertold Brecht (1898-1956)… Alman tiyatro adamı; oyun yazarı, kuramcı, dramaturg, yönetmen, epik tiyatronun kurucusu ve baş temsilcisi, çağdaş tiyatronun en çok etkilendiği kişi; Yapıtlarında savaş, faşizm ve çarpık ahlak dayatması temalarını işleyen şair, öykü yazarı, romancı, sanat adamı…
İskender Pala 5 Ocak 2010 tarihinde bir yazı yazdı. İskender Pala 14 Şubat 2012 tarihinde bir başka yazı daha yazdı.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda bir oyun var ki, yazarı Ziya Osman Saba gibi sade ve hüzünlü. Hilmi Zafer Şahin’in, Saba’nın aynı adı taşıyan hikaye kitabından oyunlaştırdığı ‘Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi’ Arda Aydın’ın başrolü o dönemin İstanbul’u ile paylaştığı, edebiyat tadı bırakan duygulu bir oyun.
Zaman Gazetesi’nde İskender Pala imzalı bir oyun eleştirisi çıktı geçenlerde. Günlük Müstehcen Sırlar adlı İBBŞT 2011-2012 sezonu oyunuyla ilgili. Yazının içeriği eleştirmekten çok, aşağılamak üzerineydi.
Sıfatları arasında yazar, öğretim üyesi, danışman, prof’da bulunan, askerlikten resen emekli İskender Pala, İstanbul Şehir Tiyatroları’nda gösterimde olan bir oyunla ilgili olarak Zaman gazetesinde (14 Şubat 2012) bir yazı yazmış.
Ankara DT yapımı, Karıncalar isimli bir oyun seyrettim, “Üç Yönetmen Üç Oyun” kapsamında sunuluyor. Bence tek başına yoluna devam etmeli.
Sezonun yüzakı dediğim " Rosenbergler Ölmemeli"nin ardından, "Perşembenin Hanımları" ile adeta büyülendim geçen akşam.Bellon'un bu oyununu, seneler önce Devlet Tiyatrosu'nda izlemiştim.Beyhan Hürol hala capcanlı anılarımda.
Hem yönetici, hem sanatçı olarak Türkiye’de müziğe büyük hizmetler vermiş olan Bas Arda Aydoğan başkanlığındaki İstanbul Boğaziçi Kültür ve Sanat Platformu yapımı “Koca Sinan”, nihayette perde açtı.
Bursa Devlet Tiyatrosu, Sam Bobrick (1932)’in “Yolcular-Passengers” başlıklı komedi/dramını Ekin Tuncay Turan’ın çevirisi ve Fikret Urucu’nun rejisiyle oynamakta.
Tiyatro Ak’la Kara, tiyatroda vodvil türünün herhalde en büyük yazarı olan Ray Cooney (1932)’in, oğlu Michael Cooney (1967) ile birlikte 2003 yılında yazdığı “Tom, Dick ve Harry”yi oynamakta.
Şimdi bahsedeceğim oyunda, o kadar hayatın içinden ki aktörümüz, Kıraç Arascan Dönmez küçükken yaşadığı talihsiz bir olayı tiyatro metnine çeviriyor ve seyirciye sunuyor...
AKM’nin uzunca bir süredir kapalı olması gösteri sanatımızın belini bükmüştür. Bunun sadece İstanbul’u değil Türkiye’yi ilgilendiren bir konu olmasının farkında olunmaması Türkiye’yi ilgilendiren bir konu olmasının önemini daha da arttırmaktadır.
Türkiye'de Türkçe haricinde deneysel tiyatro yapan bir kaç tiyatro grubundan biri olan Destar Tiyatro'nun kürtçe sahnelenen “Disko 5 no'lu” adlı yeni oyunu; Diyarbakır Cezaevi’nde yaşanan işkence gerçeğini tüm yönleriyle ele alıyor.
Kendi kendime vermiş olduğum bir karar sonucu oyunları en az iki veya üç kere izlemeden yazmıyorum...
Aktör bizleri kuşatmıştı sahnede. Teslim almıştı tek tek.
Eskiden (gençliğimizde ; bundan yirmi-otuz yıl önce) olsa “-Türkiye nereeeee , Hindistan nere ?” derdik…
Ödenekli ve özel tiyatrolar, Ekim ayı ile birlikte perdelerini açıyor.
Ankara Devlet Tiyatrosu, hemen hemen her yapıtında kendi yaşam öyküsünden izler bulduğumuz Tennessee Williams’ın (1911-1983) “Sırça Kümes”ini 2012-2013 sezonunda da oynamayı sürdürecek.
Neler oluyor? Biri artık birşeyleri açıklasın. Şehir Tiyatroları ile başlayan yönetmelik ateşi, protestolarla, eylemlerle halka ulaştı. İstiklal Caddesi tiyatro eylemiyle inledi.
Altıdan Sonra Tiyatro 1999’da kuruldu.(vikipedi)
Amerika’da sokaklarda yaşayan çeşitli milletlerden bir grup ilginç ve evsiz insanın hüzünlü ve yürek burkan ama bir o kadar da absürd ve trajikomik varoluş öyküleri.
Müzikal dediğimiz, önceleri 1890’larda komik operalardan kaynaklanarak Sidney Jones (The Geisha, 1896), Gilbert ve Sullivan gibi bestecilerle zirveye erişen İngiliz müzikli komedi ve oyunlarını tanımlamak için kullanılan müzikal terimmiş...
Türkiye'nin az sayıda tiyatro eleştirmeninden biri, yazar Üstün Akmen. Tiyatro, müzik ve edebiyatla örülü dünyasında yazının ayrı bir yeri var;
İsmine bakıp da bir anlam veremediğiniz, ne bekleyeceğinizi bilmeden girip de, gördüğünüze şaşırıp, o enerjiyi, emeği ve heyecanı ayakta alkışlamak istediğiniz türden bir oyun ‘Sidikli Kasabası Müzikali’.