Bu kitabın yazarı yüreğini, kafasını,kalemini,boydan boya ömrünü halkına vermiş olmakla övünen, sıradan bir Türk şairidir. Öte yandan bu şair; adı, coğrafyası, ırkı, milliyeti ne olursa olsun,milli bağımsızlık, sosyal adalet,barış için dövüşen her halkın bu uğurdaki savaşlarını şiir ile övmüştür...
Gösteri sanatları ile imaj arasındaki ilişkiye odaklanarak yeni sanatsal formlar ve işbirlikleri yaratmayı hedefleyen disiplinlerarası “Temps D’images (Görüntü Zamanı)” projesi, garajistanbul’un da katılımıyla kendi sınırlarını çoktan aşmış.
Vaiz, Hz. Süleyman’a yazılmış kitap demek olup İbranice karşılığı “Kohelet”tir. Hz. Süleyman’ın yaşlılığında bu kitabı yazdığı söylenir. Bu kitap, hayat felsefesini soru-cevap olarak verir. Sabır ve cesaret önerir. Aynı zamanda Tiyatro 6 Unsur’un hazırladığı ilginç bir oyunun adı...
Geçtiğimiz hafta tiyatroda kuramsal ve kılgısal olarak tartışmanın yavaş yavaş yok olmak üzere olduğunu, son yıllarda dijital teknoloji ile üretilen eğlence kültür karşısında tiyatronun çağa uygun bir düzenekte bir tiyatro pratiğinin gerçekleşmesi ya da yaratılması için Türkiye’de konservatif zihniyetin sorgulanarak tartışılması gerektiğinden söz etmiştik...
Geçen hafta, Rusya’nın güneybatı bölgesindeki Krasnodar kentine, ünlü oyun yazarımız Tuncer Cücenoğlu’nun “Çığ” başlıklı oyununun galasında bulunmak üzere çağırıldık, uçağın rötarı nedeniyle iki saat hava alanında kendimizi günlük gazetelerin “kıraatine” bıraktık, iki saatte Krasnodar’a vardık, üç gün üç gece orada kaldık.
Amatör tiyatrocu için seyirci; sevgili ve/veya dost iken; sanat bizi kıyıdan ufka ve daha da ötelere, yeni yolculuklara çağıran, sevgiyle bağlandığımız saygı duyduğumuz, mutluluk bulduğumuz alandır. Bu açıdan bakıldığında da tiyatroyu amatörlük dürtüsüyle öğrenmek, yaşamımızda açılan yeni bir pencere, merakla çıkacağımız bir yolculuktur...
SİİRT SİİRT OLALI BÖYLE ZULÜM GÖRMEDİ… “Siirt’ de dördü kardeş, yedi ilköğretim okulu öğrencisi kıza,14-70 yaş arası onlarca erkek tecavüz etti…”
İngiltere’de eserleri en çok okunan yazarlardan biri olan Willy Russell’in orijinal adı Educating Rita (Rita’nın Eğitimi) adlı eseri Sevgi Şanlı, ‘Rita’ olarak dilimize kazandırmış. Yazarın kadın kuaförüyken yaptığı incelemelerden oluşturduğu eseri, en iyi film ödülü ve altın küre gibi ödüller almakla kalmayıp...
Tiyatro sezonun sona ermesi ile birlikte hemen ardından Uluslararası 17. Tiyatro Festivali başlayacak. Festival, bu yılda hem katılımcı topluluklar açısından hem de izleyenler bakımından çok yönlü olarak yine tartışılacak gibi görünüyor.
TEB Oyun Dergisi’nin Kış 2010 sayısında “Dramaturg Kimdir”i yazan Selen Korad Birkiye demiş ki: 2009-2010 tiyatro sezonu için şöyle bir yol izledik: DT genel müdürlüğünün belirlediği “60 yılında 60 hiç oynanamamış yerli oyun” üst başlığı altında İstanbul DT sanat yönetmeni Şakir Gürdamar’la “Cumhuriyet’in Kırılma Noktaları” temalı...
"April is the cruelest month" T.S Eliot Zehir tadında bir yalnızlık. Apartmanın tüm daire sakinleri payını almış bu yalnızlıktan. Tırpan olmuş, iğdiş edilmiş hayatları iyice savurup, kopartmış iletişimsizlik.
Başlangıcından bu yana Dot , örnek alınan, imrenilen, kıskanılan, yerilen bir tiyatro oldu. Oyunlarından, sadece tiyatro sütunlarında değil siyasi yazarların sütunlarında da bahsedildi. Özel ilgileri olmasa da elit bir kesim, oyunları ile ilgilendi.
Gogol’ü kim bilmez? “Müfettiş”, “Ölü Canlar”, “Palto”, “Bir Delinin Hatıra Defteri”… İşte “Bir Evlenme” de onun daha az bilinen bir oyunu...
Tam 5 buçuk aylık askerlik bitti ve geldim. Aslında 15 gün oldu geleli ama gelir gelmez başlayan işler, koşuşturmalar dolayısıyla ancak yazabiliyorum. Bu kısa ama yoğun zaman içerisinde neler olmuş neler!...
Sistemsizliğin sistem haline geldiği ülkelerde tiyatro çok gerekli bir sanattır. Her ne olursa olsun tiyatrolar alkıştan yıkılsın...
Ülkenin iktisadi, siyasi ve kültürel olarak bir kaosa ve belirsizliğe sürüklendiği vurgusu yapan yazar Ferhan Şensoy, sahnelediği oyunlarla seyircinin eleştirel bilincinin oluşması ve toplumsal farkındalık yaratmayı hedeflediğini...
Türk Dil Kurumu'yla alakası olmayan, Türkçe’nin yabancı kelimelerden temizlenmesine dayanamayan, nedense içine sindiremeyen, buna karşın, Türkçeleştirilmiş bir kelime gördüğünde hemen ileri süren, alay etmeye çalışan...