Kadıncıklar 2007 – Sadri Alışık Tiyatrosu
Duyguların en yoğun yaşandığı ama insanların en duygusuz, en umursamaz yaklaştığı yerlerdir genelevler. Öyle ki müdavimleri bile orada çalışan kadınları aşağılarken kendi durumlarını ihtiyaç, erkeklik, mecburiyet diye nitelendirirler. Böyle davranılan başka bir kişi-kurum var mıdır acaba? Hem insanlar kendilerin tatmin edecek hem de daha kapısından çıkarken az önce “kölen olayım” dediği kadını aşağılayacak, ve buralarda mutluluk dağıtan kadınların mutsuz, yalnız, çaresiz yaşamları görmezden gelinecek…