Vahe Katcha nın yazıp Hüseyin Köroğlu’nun yönettiği Canavar Sofrası tiyatro adına içinde ilkleri barındıran bir oyun. Kıbrıslı Hüseyin Köroğlu bu oyunla İ.B.B.Şehir Tiyatroları ile Lefkoşe Belediye Tiyatrosu’nu ortak bir projede buluşturarak (oyuncusundan teknik ekibe kadar)savaşın, zor şartlarda insanların nasıl değiştiğini küçük bir kutlama mizanseninde bile nasıl geliştiğini aktarıyor bize…
Anton Çehov klasiklerinden bir oyun Vişne Bahçesi. Belgi Paksoy çevirisiyle Ali Taygun sahneliyor ve benim gittiğim oyunda Ali Taygun çiftlik sahibi Simyonov-Pişçik’i canlandırıyordu. Canan Göknil’in kostüm tasarımı ve Atıl Yalkut’un dekorlarını yaptığı oyun sehir tiyatrolarındaki pek çok oyun gibi perde açık başlıyor…
Sönmez Atasoy un kaleme aldığı Engin Uludağ’ın yönettiği ve Toron Karacaoğlu’nun oynadığı Kendi Gök Kubbemiz Yahya Kemal’in hayatı ve şiirleriyle örülü bir dönem öyküsü. Osmanlı-Cumhuriyet dönemleri, milletvekili, büyükelçilik yılları, Paris-Madrid yılları, orada yaşayan Türkler, dönem şairleriyle ilişkiler, atışmalar…Çocukluktan, aile ilişkilerinden, okul yıllarından başlayan bu örgü sahnede günümüz ile o yıllar arasında geçiş göstermektedir.
Matei Visniec’in Yugoslavya iç savaşından sonra 1996 da kaleme aldığı oyun hala bu topraklarda etnik renkliliği olan her yerde oynanan oyunlara ve savaş sonrası yaşananlara bir ışık tutuyor.İki kadın kahraman.Biri “bizim oralarda herkes aynı dili konuşur”diyen, iç savaşta tecavüze uğramış, hamile kalmış, babasını bilemediği bebeği doğurmamak için direnen, travmada bir kadın; diğeri Amerikali, Boston’lu bir psikolog, iki çocuğunu orda bırakıp kendiyle mücadele için toplu mezar kazıcılar ekibine psikolojik destek için gönüllü olmuş bir kadın. Hasta doktor ilişkisi kısa süre sonra iki kadının güçbirliğine ,paylaşımına dönüyor.Çeşitli nedenlerle nerde olursa olsun şiddete maruz kalanlar,hem de kendi dışlarında gelişen şiddetin kurbanı olanlar…
Ersin Umulu’nun sahneye koyduğu beş farklı kadın kahramanla İstanbul öykülerinden oluşan Yedi Tepeli Aşk oyunu,İstanbul-kadın-aşk-ilişkiler-hasret-gurbet-anılar yumağında sizi bambaşka yerlere götürüyor. İstanbul’a kimler kondu Kimler göçtü beş yüz yılda Kimlerin taşlarda kaldı adı Kimlerin boşlukta
Salona girer girmez Barış Dinçel imzalı dekorla yerinizi bulma arasında gidip gelirken içinde “Dikkat et Santiago Nasar seni öldürecekler!...”yazılı bir not olan zarf karşılıyor sizi koltuklarınızda. Gabriel Garcia Marquez’in yazıp Macit Koper’in sahneye koyduğu Kırmızı Pazartesi oyuncu kadrosuyla, dekoru, kostümüyle güzel bir oyun olmuş. Kitabı bu yaz okumuştum ama sahneye daha akıcı bir şekilde taşındığını düşünüyorum. Anlatıcı Murat Garibağaoğlu sahneye geldiğinde yerde dağılmış haldeki mahkeme tutanaklarını toplayarak yıllar sonra geldiği kasabada yaşananları tekrar sorgulamaya başlar. Cinayet savcısının hükmü:”Bana bir önyargı verin, bütün dünyayı yerinden oynatayım.”...
Bulgar yazar Stanislav Stratiev'in yazdığı Özdemir İnce'nin çevirdiği ve Arif Akkaya'nın yönettiği Deri Ceket; Gamze Kuş'un sahne ve Nihal Kaplangı'nın kostüm tasarımıyla sahneye yansıyor.
Gülsün Siren Kıral’ın yazıp Engin Gürmen’in yönettiği Dinmeyen Alkışlar’da Erkan Sever,Cahide’nin ilk eşi ve en yakın arkadaşını,Aziz Sarvan başrejisörü,Defne Gürmen Üstün oyuncu kadını,Enes Mazak kuaför ve barmeni,Melike Altınbaran Madam Fegara’yı,Cem Uras Cahide’ye platonik aşık bir gazeteciyi,Emre Narcı fabrikatör eşi canlandırmaktadır. Cahide rolünde Aslı Seçkin gayet başarılı,kendini rolle bütünleştirmiş.Belki daha havalı bir Cahide bekleyebilir seyirci ama selamlamada bile Cahide olarak karşımıza çıkan Aslı Seçkin iz bırakıyor seyircide.
Sait Faik ve Savaş Dinçel anısına Ergün Işıldar’ın yönetip N.Naşit Özcan’ın oynadığı ve Ömer Göktay’ın ses ve efektlerde eşlik ettiği oyun özellikle Sait Faik ve İstanbul sevdalılarını alıp götürüyor.Oyun hiç bitmesin istiyorsunuz.
Çin'de,Kanton 'da yaşayan zengin, cimri, acımasız bir çay taciri olan Mr.Clay, yaşlılığında muhasebe defterlerinden başka okunacak şeylerin de olduğunu fark eder. Bu defterleri kendisine okuyan Elişama'dan ona "başkalarının yazdığı ve diğerlerinin okuduğu adına kitap denen şeyden almasını" ister...
Beykoz Belediyesi Tiyatrosu oyuncularını ilk kez sahnede izledim.İçlerinde birkaç arkadaşı tanıyordum ama tüm ekibin hele amatör bir ruhla başlangıç ve ağır bir oyunu bu kadar iyi kotarmalarını görmek çok güzeldi. Yönetmen İBŞT oyunculardan Göksel Arslan. Tiyatro sevdasını, aldığı bu bayrağı kendinden sonra gelenlere aktarma gibi de bir misyonu paylaşmasından dolayı kutluyorum. Oyun öncesi tiyatro kursiyerlerine küçük bir tören düzenlenmişti.