İstanbul 2010 Kültür Başkenti Üzerine Yazı-Yorum

Kendimle ilgili yazılar yazmayı sevmem.. bir başkası beni övdüğünde yanaklarımın kızarması gibi… İltifatlar beni göğe çıkarmaz.. zira çıkmakta istemem çünkü insanları küçücük göremem ve küçümseyemem… Yergilerde yerin dibine sokmaz beni… Tiyatro eleştirmenliğinin yanında başka işlerle de meşgûl birisiyim… 2008 yılının bir Pazar sabahı gazetede kısa film yarışmasıyla ilgili haber okumuştum. Ve bu yarışmada fotoğraflarla insana-hayata dair hikâye anlatmamız gerekiyordu. Yarışmaya son bir hafta kalmıştı… Ertesi sabah çalıştığım şirkete doğru yol alırken kaldırım kenarında toplanmış karıncaları gördüm. Önce karıncalara baktım sonra durakta otobüs bekleyen insan kalabalığına.. hiçbir fark yoktu aralarında.. işçilerdi hepsi… Ve telefonumla ilk fotoğrafı çektim yani karıncaları… Fotoğraf çekerken şekilden şekile girersiniz görüntüyü iyi yakalamak için… Fotoğraf sanatçıları daha iyi anlarlar beni… Ve beni o halde gören vatandaşın biri acımış halime “deli galiba…” demiş içinden… Neyse, fotoğrafları çektim ve gönderdim ünlü yönetmen Mike Figgis’e.. Sonuçta Türkiye birincisi oldum… Birkaç gün sonra arkadaşımın biri beni yanındaki kişiyle tanıştırdı “şöyle şöyle birinci oldu” diye o kişide “aaa ben sizi gördüm hatta size deli demiştim” deyip benden özür diledi.. bana sarıldı ve kutladı. Yarışmanın ikinci bölümünün teması aileler, arkadaşlar yani özel hayatınıza dair fotoğraflar çekmemiz gerekiyordu. Ve sizin özel hayatınızı ünlü Hollywood yıldızları, Londra’daki sanatseverler ve elit kişiler, herkes görecekti. Fakat bu tema benim düşüncelerime, hayata bakış açıma ters bir çalışmaydı. Çünkü ben, arkadaşlarımı, ailemi bir yarışmanın malzemesi yapamazdım.. ödül Hollywood’da yönetmenlik eğitimi almak olsa dahi… Bilenler bilir…
İkinci kademede İstanbul’da yaşayanlarla İstanbul’u tanıtan fotoğraflarla katıldım… bu yarışmaya katılmamdaki amacım kültür tanıtımından başka bir şey değildi… Ve bunda da başarılı oldum. İkinci kademede birinci olamadım, Londra’da bedenen bulunamadım ancak adımla beraber Türkiye’yi anlatan yüzlerle tüm İstanbul fotoğrafları oradaydı, herkes görmüş oldu. Ve alkışları duyamasam da hissettim.
İstanbul Kültür Başkenti etkinliklerinde İstanbul manzarası eşliğinde Fazıl Say konseriyle muhteşem bir açılış yapılabilirdi. Sultanahmet’de Mercan Dede vardı keşke yanında
Sahabahat Akkiraz’da olsaydı ya da Taksimde Selda Bağcan konseri olabilirdi… Neden mi?
Dünyaca ünlü rap sanatçısı Mos Def bu yılki Grammy Ödüllerine “Supermagic” şarkısına Selda Bağcan’ın yıllar önce yorumladığı Mahsuni Şerif’e ait “ince ince bir kar yağar” türküsü eşliğinde aday oldu. Çünkü Mos Def türküleri seven bir kişi… Artık bütün dünyada tanınan bir isme sahip Selda Bağcan… Yeter ki yaptığınız iş doğru ve kalıcı olsun… Yani
bir şekilde yeteneğinizle, özel yaşamınızla, sansasyonel olaylarla ünü yakalayabilirsiniz. Sahnedeki ışık kadar fakat sahnenin ardındaki yaşam ve duruş daha çok önemlidir ve bu duruşu yansıtabilmektir... Selda Bağcan yaşamı ve duruşu kaliteli mükemmel bir sanatçıdır.
Ve İstanbul 2010 Kültür Başkenti için yapılan reklâm… Kısa görüntüler eşliğinde hızlı geçişlerle yapılmış.. izlerken göz yoran bir reklâm olmuş İstanbul reklâmı… Daha güzel yapılabilirdi.
Ve okuyucudan gelen bir mail…
“Merhaba Yurdagül Hanım
Öncelikle yazmış olduğunuz yazılardan ve yapmış olduğunuz söyleşilerden dolayı size çok teşekkür ederim. Sanat açısından ve özellikle tiyatro konusunda toplumun kafasındaki ölü fikirleri atmak ve özellikle yapılmaya çalışılan ''Onca Burjuva Kültüre Rağmen'' gerçek sanat bakışıyla bu toplumda çok şeylerin değişeceğine bizi inandırıyorsunuz ve de inanma ihtiyacı duyuyoruz. Şüphesiz ki sizinde bu konuda ciddi katkılarınız olacaktır ve oluyor da fikirleriniz ve yazılarınız için şimdiden teşekkürler…(Ali G.) ”
Asıl ben teşekkür ederim tüm okurlara…
Alkışlarımla…
Yurdagül Yurtseven