Devlet Yardımı Alamadım Gururluyum
Yüce Devlet bu yıl da oda tiyatrosuna maddi destek vermedi. Bu yıl da diyorum yıllardır hiç vermedi ki zaten. Ama gizli bir haz duyuyorum her yıl PROJENİZ DEĞERLENDİRMEYE ALINMADI yazısını almaktan. Ve neden ulan diye soramıyorum. Neden mi? E devlete NEDEN ULAN denmez ki Ayıp.
Yardım alamamızın sebepler züğürt tesellisi mi bilemem. Mesela Oda Tiyatrosu’nda çok sayıda Ermeni oyuncumuz var. Oda Tiyatrosunda sahnede rakı içilen bir oyun var. Oda Tiyatrosunda-Henüz lise önlerine düşmedik. Onun için din adamı olmak lazım-gibi bir replik var. Var da var.
Önceleri mutsu oluyordum. Yahu benim tiyatrom mu kötü aceba. Hani oradaki her kimse bu yardımlara karar veren YÜCE KİŞİLER’ ebir şey mi yaptım. Hani olur ya adım çapkına çıkmış. Birinin dıdısının dıdısıyla bir halt yemişimdir. Ya da daha kötüsü yememişimdir. Anlamaymıyorum.
Önemsiyor muyum?
Evet.
Olsa fena olmazdı hani-zor şartlardayız. Da-e devlet yardım etmiyorsa kötü değilimdir. Oyunlarımda boş yer yok-Şeytan kulağına kurşun- Kalabalık kadrolu müzikallerimiz ve repertuar tiyatrosu olarak bir sezonda devamlı dönen en az beş oyunumuz var. E turne desen yapıyoruz ve boş kaldığımız olmadı. Nedir acep bu devletin benimle garezi.
İlk olarak bende bana gelen bu mektuplara cevap vereyim istedim.
Sevgili Devletim
Öncelikle selam eder ellerinden öperim.
Ben de Türkiye’de insanları eğitmek eğlendirmek ve sahnede kendi egomla alkış almak için tiyatro yapan vatandaşlarından biriyim. Yirmi bir yıl oldu. Kimsenin birbirini sevmediği ama sever göründüğü bu işte savaşıyorum.
Mesela iyi huylarım var.
Beyoğlunda kahvelerde oturup bütün gün tiyatro öldü-salon yok vs gibi ağlamıyorum. Leş gibi giyinmiyorum.Güzel yerlere gidiyorum.Güzel arkadaşlarım var.Kimseye askıntı olup-bir bira ısmarlasana dediğim görülmüyor.Otlakçı asla değilim sigara içmiyorum.
Kesinlikle biliyorsun pahalı zevklerim var. Motorsiklet gibi. Ama ne yapayım ilham alıyorum. Ama çoluğun çocuğun rızkını harcamıyorum tabii. Almışım zamanında aklıllıca satıp yenileyebiliyorum.
İki çocuğum var ellerinizden öpmeseler de. Öğretmedim. Sevmiyorum el etek öpmeyi. Olmuyor. Etek kıça yakın durur. Etek öpmüşken kıç yalanır korkusu yaşıyorum.
Çocukaları tiyatrodan kazandığım parayla okutuyorum. Annelerinin de payı çok tabii. Ama en azından babamız bize bakmadı aç eksik bıraktı demezler.
Tandığım önemli kişiler sana bazit gelecek kişiler. Arkamda hiçbir torpil yok. Bu gün ölsem arkamdan ağlayacaklarla sevinecekler dengesiz durumda. Ama yürekli oyuncularım var. İyi günde kötü günde gelip gidiyorlar. Amatörlerim ve öğrencilerim var. Değişik meslek gruplarındalar ama tiyatro yapıyorlar. Hem de bayağı iyiler. Önlerinde saygıyla eğiliyorum.
Bir gün gel de izle bizi. Tarafsızca ama. Yoksa bozuşuruz.
Çok kolay sevilebilir çok kolay irite olunabilir bir tipim. Dan diye ağzımdan kaçar sözler çünkü. Tutamıyorum dilimi. Ne yapayım. Ama sana karşı boynumuz kıldan ince. Ne istersen yapıyorsun zaten.
Muhterem Devletim.
Beni seven sevmeyen her tiyatrocu aynı kanıdadır bence. Bana yardım etme. Sen olmadan da tiyatro yapabilirim. Ama bari vergi alma da halk ucuza oyun izlesin. Biletlere zam yapsak seyirci gelmeycek. Ucuz olunca da salon dönmeyecek. Çok şükür ki bizim belediye-sizden değil-salon konusunda arkamızda şimdilik.
Ya da aç Devlet tiyatrosunun salonlarını bize. Bomboş salonların ve bazen de çok kötü oyunların var yahu.Oynayan da zevk almaz oldu.Bıktılar her yıl YA DEVLET BAŞA YA KUZGUN LEŞE demekten.
Dağıttığın yardımlara baktım. Çok sevindiklerim var gerçekten. Ortaoyuncular,Emre Kınay,Dostlar Tiyatrosu falan. Ankara Sanat alacak zaten. Hala aynı terane ama iyidir onlar. Birkaç tane daha var sevindiğim. Bunları aşağıdaki satırdan muhaf tutuyorum. Gücenme olmaya.
Karagöz oynatamıyorum,sırf yardım almak için oynayacağım oyunun adını sana göre düzenleyemiyorum. Hoş zaten sen yardım ettiğin tiyatroların oyun oynayıp oynamadığını kontrol etmiyorsun ki. Ediyorum deme. Bozuşuruz.Ama ben de bildiklerimi söylemem. Sorma susarım. Yine de sen bir kontrol et derim. Demedi deme. Ya da de. Her neyse.
Oyunlara baktım.Heyecan verici bir proje az. Yok değil var. Ama az. Birkaç sağlam ve yardım etmezsen kıyamet koparacak tiyatronun sağlam projeleri dışında eften püften iddiasız oyunlar. İbişler karagözler.(Sakın birileri İbişe Karagöze saygısızlık ediyorum sanmasın severim ama-İbiş ve Karagöz abarmış.Sebebini bildiğimden tepkim) Bir de adına aldandığın ama görsen BREH BİZ BU OYUNA NASIL YARDIM ETTÜK YA HU-diyeceğin oyun ve de tiyatronun adından sana yakınlığı bizden fazla olan ekipler var. Bir sürü tanımadığım isimli ekipler türemiş. Kim yahu bunlar. Bir de bazı bildiklerim var ki sorma. Konuşmam etik olmaz.
Bizde de suç var birbirimize bok atmaktan tanışamıyoruz.
Şimdi ben sana bu mektubu yazdım ya senden daha çok alınanlar kızanlar olacak tabii. Umurumda değil. Onlar birer sözlük yazarı bulup bok atanlar-ya da ne bileyim arkadan zaten her şartta sallayanlar falan filen.
Pek umursamıyorum. Ben de biraz senin gibiyim. İT ÜRÜR KERVAN YÜRÜR diyorum. Çok kızarsam kapısına gidip dövüyorum.
Yani devletim bir soru sormak istiyorum. Son yıllarda bu yardım alan projeler kadar iyi-hani daha iyi demiyorum-düzgün işler ve müzikallerle sana geldim. Bana bir açıklasana neyi eksik yaptım. Bu yardımlara karar veren kişiler kimdir?
Neyse nasıl olsa havada kalacak mektup. Sahibine ulaşmayacak. Olsun içimi döktüm rahatladım. Ben en iyisi bu mektubu şişeye koyup suya atayım.
Üzülme devletim sen beni anlamıyorsun ama ben seni gayet iyi anlıyorum.
Kaan Erkam
Not: Meraklısına yardım alanların listesi
http://mimesis-dergi.org/kultur-bakanligi-2011-2012-sanat-sezonu-yardimlari/
Yardım alamamızın sebepler züğürt tesellisi mi bilemem. Mesela Oda Tiyatrosu’nda çok sayıda Ermeni oyuncumuz var. Oda Tiyatrosunda sahnede rakı içilen bir oyun var. Oda Tiyatrosunda-Henüz lise önlerine düşmedik. Onun için din adamı olmak lazım-gibi bir replik var. Var da var.
Önceleri mutsu oluyordum. Yahu benim tiyatrom mu kötü aceba. Hani oradaki her kimse bu yardımlara karar veren YÜCE KİŞİLER’ ebir şey mi yaptım. Hani olur ya adım çapkına çıkmış. Birinin dıdısının dıdısıyla bir halt yemişimdir. Ya da daha kötüsü yememişimdir. Anlamaymıyorum.
Önemsiyor muyum?
Evet.
Olsa fena olmazdı hani-zor şartlardayız. Da-e devlet yardım etmiyorsa kötü değilimdir. Oyunlarımda boş yer yok-Şeytan kulağına kurşun- Kalabalık kadrolu müzikallerimiz ve repertuar tiyatrosu olarak bir sezonda devamlı dönen en az beş oyunumuz var. E turne desen yapıyoruz ve boş kaldığımız olmadı. Nedir acep bu devletin benimle garezi.
İlk olarak bende bana gelen bu mektuplara cevap vereyim istedim.
Sevgili Devletim
Öncelikle selam eder ellerinden öperim.
Ben de Türkiye’de insanları eğitmek eğlendirmek ve sahnede kendi egomla alkış almak için tiyatro yapan vatandaşlarından biriyim. Yirmi bir yıl oldu. Kimsenin birbirini sevmediği ama sever göründüğü bu işte savaşıyorum.
Mesela iyi huylarım var.
Beyoğlunda kahvelerde oturup bütün gün tiyatro öldü-salon yok vs gibi ağlamıyorum. Leş gibi giyinmiyorum.Güzel yerlere gidiyorum.Güzel arkadaşlarım var.Kimseye askıntı olup-bir bira ısmarlasana dediğim görülmüyor.Otlakçı asla değilim sigara içmiyorum.
Kesinlikle biliyorsun pahalı zevklerim var. Motorsiklet gibi. Ama ne yapayım ilham alıyorum. Ama çoluğun çocuğun rızkını harcamıyorum tabii. Almışım zamanında aklıllıca satıp yenileyebiliyorum.
İki çocuğum var ellerinizden öpmeseler de. Öğretmedim. Sevmiyorum el etek öpmeyi. Olmuyor. Etek kıça yakın durur. Etek öpmüşken kıç yalanır korkusu yaşıyorum.
Çocukaları tiyatrodan kazandığım parayla okutuyorum. Annelerinin de payı çok tabii. Ama en azından babamız bize bakmadı aç eksik bıraktı demezler.
Tandığım önemli kişiler sana bazit gelecek kişiler. Arkamda hiçbir torpil yok. Bu gün ölsem arkamdan ağlayacaklarla sevinecekler dengesiz durumda. Ama yürekli oyuncularım var. İyi günde kötü günde gelip gidiyorlar. Amatörlerim ve öğrencilerim var. Değişik meslek gruplarındalar ama tiyatro yapıyorlar. Hem de bayağı iyiler. Önlerinde saygıyla eğiliyorum.
Bir gün gel de izle bizi. Tarafsızca ama. Yoksa bozuşuruz.
Çok kolay sevilebilir çok kolay irite olunabilir bir tipim. Dan diye ağzımdan kaçar sözler çünkü. Tutamıyorum dilimi. Ne yapayım. Ama sana karşı boynumuz kıldan ince. Ne istersen yapıyorsun zaten.
Muhterem Devletim.
Beni seven sevmeyen her tiyatrocu aynı kanıdadır bence. Bana yardım etme. Sen olmadan da tiyatro yapabilirim. Ama bari vergi alma da halk ucuza oyun izlesin. Biletlere zam yapsak seyirci gelmeycek. Ucuz olunca da salon dönmeyecek. Çok şükür ki bizim belediye-sizden değil-salon konusunda arkamızda şimdilik.
Ya da aç Devlet tiyatrosunun salonlarını bize. Bomboş salonların ve bazen de çok kötü oyunların var yahu.Oynayan da zevk almaz oldu.Bıktılar her yıl YA DEVLET BAŞA YA KUZGUN LEŞE demekten.
Dağıttığın yardımlara baktım. Çok sevindiklerim var gerçekten. Ortaoyuncular,Emre Kınay,Dostlar Tiyatrosu falan. Ankara Sanat alacak zaten. Hala aynı terane ama iyidir onlar. Birkaç tane daha var sevindiğim. Bunları aşağıdaki satırdan muhaf tutuyorum. Gücenme olmaya.
Karagöz oynatamıyorum,sırf yardım almak için oynayacağım oyunun adını sana göre düzenleyemiyorum. Hoş zaten sen yardım ettiğin tiyatroların oyun oynayıp oynamadığını kontrol etmiyorsun ki. Ediyorum deme. Bozuşuruz.Ama ben de bildiklerimi söylemem. Sorma susarım. Yine de sen bir kontrol et derim. Demedi deme. Ya da de. Her neyse.
Oyunlara baktım.Heyecan verici bir proje az. Yok değil var. Ama az. Birkaç sağlam ve yardım etmezsen kıyamet koparacak tiyatronun sağlam projeleri dışında eften püften iddiasız oyunlar. İbişler karagözler.(Sakın birileri İbişe Karagöze saygısızlık ediyorum sanmasın severim ama-İbiş ve Karagöz abarmış.Sebebini bildiğimden tepkim) Bir de adına aldandığın ama görsen BREH BİZ BU OYUNA NASIL YARDIM ETTÜK YA HU-diyeceğin oyun ve de tiyatronun adından sana yakınlığı bizden fazla olan ekipler var. Bir sürü tanımadığım isimli ekipler türemiş. Kim yahu bunlar. Bir de bazı bildiklerim var ki sorma. Konuşmam etik olmaz.
Bizde de suç var birbirimize bok atmaktan tanışamıyoruz.
Şimdi ben sana bu mektubu yazdım ya senden daha çok alınanlar kızanlar olacak tabii. Umurumda değil. Onlar birer sözlük yazarı bulup bok atanlar-ya da ne bileyim arkadan zaten her şartta sallayanlar falan filen.
Pek umursamıyorum. Ben de biraz senin gibiyim. İT ÜRÜR KERVAN YÜRÜR diyorum. Çok kızarsam kapısına gidip dövüyorum.
Yani devletim bir soru sormak istiyorum. Son yıllarda bu yardım alan projeler kadar iyi-hani daha iyi demiyorum-düzgün işler ve müzikallerle sana geldim. Bana bir açıklasana neyi eksik yaptım. Bu yardımlara karar veren kişiler kimdir?
Neyse nasıl olsa havada kalacak mektup. Sahibine ulaşmayacak. Olsun içimi döktüm rahatladım. Ben en iyisi bu mektubu şişeye koyup suya atayım.
Üzülme devletim sen beni anlamıyorsun ama ben seni gayet iyi anlıyorum.
Kaan Erkam
Not: Meraklısına yardım alanların listesi
http://mimesis-dergi.org/kultur-bakanligi-2011-2012-sanat-sezonu-yardimlari/