Çürümüş Zamanlar; Evaristo
Bu yazının konusu: Evaristo
Altıdan Sonra Tiyatro’nun “6 Üstü Oyun” projesi kapsamında gösterime sunduğu tek kişilik oyunlardan Evaristo adlı oyunun gösterimi, topluluğun mekanı Kumbaracı50’de devam ediyor. Geçtiğimiz hafta galası yapılan Evaristo’nun yazarı Civan Canova, yönetmeni Nihal Koldaş, oynayan ise uzun yıllar sahnelerden uzak kalan deneyimli oyuncu Ayşenil Şamlıoğlu.
Sanat Yönetmenliğini Yiğit Sertdemir’in üstlendiği projenin ilk oyunu genç oyun yazarı Ebru Nihan Celkan yazdığı, yönetmenliğini ve oyunculuğunu deneyimli oyuncu Sumru Yavrucuk’un üstlendiği “Kimsenin Ölmediği bir Günün Ertesiydi” adlı oyun ve bu oyunda aynı mekanda yoğun bir ilgi ile izleniyor.
Projenin ikinci oyunun yazarı Civan Canova oyun yazarlığı ile son yıllarda kendinden en çok söz ettiren yazar olarak öne çıkıyor. Oyunlarında bireysel ve toplumsal olanı iç içe kurgulayarak geçmişi ve bugünü anlamayı ve anlamlandırmayı bir bakıma kendine amaç edinmiş bir yazar olarak biliniyor. Civan Canova, oyun yazarlığının yanı sıra Devlet Tiyatrosu’nda oyuncu olarak görev yapıyor.
Canova Altıdan Sonra Tiyatro’nun projesi kapsamında son yazdığı Evaristo adlı oyun, kendi yalnızlığına sığınmış bir kadının geçmişi ve bugünü sorgulaması üzerine kurgulanan 60 dakikalık bir oyun. Oyunda (yazara göre) yaşı belirsiz bir kadının yaşadığı izbelede, insanların türlü halleri ve dünyanın bugün geldiği noktanın toplumlar üzerinde bıraktığı tahrip edici durumu, savaşlar, açlık, yoksulluk, kayıplar, sınırlar, mültecilik durumları gibi politik hallerin travmatik sonuçlarını nesnel bir gözle anlatıyor. Oyun, bu bağlamıyla dünyanın bugünkü haline ilişkin insanı tedirgin eden saptamaları, yalın fakat etkileyici bir dil kurgusu ve farklı bir üslupla, içinde bulunduğumuz zaman üzerine düşünmemizi ve yüzleşmemizi hedefliyor.
Oyunu sahneye aktaran yönetmen Nihal Koldaş anlatımını oyunun sorunsalına uygun olarak mekan tasarımı ve ışık kurgusu ile birlikte oyuncu performansı üzerine kuruyor.
Koldaş yorumunda her şeye rağmen yaşama sevincini ve umudunu yitirmeyen bir kadının, yaşama tutunma çabasını yaşadığı yer ve içinde bulunduğu katlanılmaz durumu etkin bir görsel tasarım ve hareket planı ile somutluyor ve bu yorumu ile izleyiciyi tedirgin ediyor. Belki de hemen harekete geçilmesini salık veriyor.
Anlatımın başat unsuru olarak oyuncu Ayşenil Şamlıoğlu mekan ve ışıkla birlikte uyumlu olarak tasarlanmış makyaj ve kostümle görsel yalınlığın özel bir figürü olarak karşımıza çıkıyor. Deneyimli oyuncu Şamlıoğlu yalnızlığı ve yaşanmışlığı ile biriktirdiği yaşama sevincini ve yaşama tutkusunu sesi, tavrı, jestleri ve mimikleri ile özenle yaşayan bir varlığa dönüştürüyor. Şamlıoğlu, kendini denetleyen, sınırlarını iyi çizen, abartısız ve yalın oyunculuğu ile sadece metne can vermiyor aynı zaman da yazarın ve yönetmenin düşünsel ve toplumsal kaygılarını da harekete dökerek özel bir oyunculuk örneği sergiliyor.
Şamlıoğlu kendine özgü oyunculuğu ile yazarın toplumsal geçmişimize ilişkin nokta atışı yaptığı her durumu kendi düşünce süzgecinden geçirerek ölçülü bir tavır çıkarıyor ve içinde bulunduğu toplumsal bağlamlı durumu harekete döküyor. Yazarın, yalnızlık, iletişimsizlik, insana özlem, başka bir hasret, gitme duygusu, yoksulluk, çelişki ve sorgulama ve umut etme, tutku gibi bireysel ve toplumsal edimler, Nihal Koldaş’ın reji yorumu ve Şamlıoğlu’nun etkileyici oyunculuğu ile sahnede görsel bir izlence ile hayat buluyor.
“6 Üstü Oyun” projesi genç yazarların hem yeni oyunlarını sahnelemek hem de deneyimli oyuncuları bu yazarlar ve metinleriyle buluşturmak açısından özel ve faklı bir tiyatro eylemi olarak desteklenmeli, umarım devamı gelir.
Metin Boran
Sanat Yönetmenliğini Yiğit Sertdemir’in üstlendiği projenin ilk oyunu genç oyun yazarı Ebru Nihan Celkan yazdığı, yönetmenliğini ve oyunculuğunu deneyimli oyuncu Sumru Yavrucuk’un üstlendiği “Kimsenin Ölmediği bir Günün Ertesiydi” adlı oyun ve bu oyunda aynı mekanda yoğun bir ilgi ile izleniyor.
Projenin ikinci oyunun yazarı Civan Canova oyun yazarlığı ile son yıllarda kendinden en çok söz ettiren yazar olarak öne çıkıyor. Oyunlarında bireysel ve toplumsal olanı iç içe kurgulayarak geçmişi ve bugünü anlamayı ve anlamlandırmayı bir bakıma kendine amaç edinmiş bir yazar olarak biliniyor. Civan Canova, oyun yazarlığının yanı sıra Devlet Tiyatrosu’nda oyuncu olarak görev yapıyor.
Canova Altıdan Sonra Tiyatro’nun projesi kapsamında son yazdığı Evaristo adlı oyun, kendi yalnızlığına sığınmış bir kadının geçmişi ve bugünü sorgulaması üzerine kurgulanan 60 dakikalık bir oyun. Oyunda (yazara göre) yaşı belirsiz bir kadının yaşadığı izbelede, insanların türlü halleri ve dünyanın bugün geldiği noktanın toplumlar üzerinde bıraktığı tahrip edici durumu, savaşlar, açlık, yoksulluk, kayıplar, sınırlar, mültecilik durumları gibi politik hallerin travmatik sonuçlarını nesnel bir gözle anlatıyor. Oyun, bu bağlamıyla dünyanın bugünkü haline ilişkin insanı tedirgin eden saptamaları, yalın fakat etkileyici bir dil kurgusu ve farklı bir üslupla, içinde bulunduğumuz zaman üzerine düşünmemizi ve yüzleşmemizi hedefliyor.
Oyunu sahneye aktaran yönetmen Nihal Koldaş anlatımını oyunun sorunsalına uygun olarak mekan tasarımı ve ışık kurgusu ile birlikte oyuncu performansı üzerine kuruyor.
Koldaş yorumunda her şeye rağmen yaşama sevincini ve umudunu yitirmeyen bir kadının, yaşama tutunma çabasını yaşadığı yer ve içinde bulunduğu katlanılmaz durumu etkin bir görsel tasarım ve hareket planı ile somutluyor ve bu yorumu ile izleyiciyi tedirgin ediyor. Belki de hemen harekete geçilmesini salık veriyor.
Anlatımın başat unsuru olarak oyuncu Ayşenil Şamlıoğlu mekan ve ışıkla birlikte uyumlu olarak tasarlanmış makyaj ve kostümle görsel yalınlığın özel bir figürü olarak karşımıza çıkıyor. Deneyimli oyuncu Şamlıoğlu yalnızlığı ve yaşanmışlığı ile biriktirdiği yaşama sevincini ve yaşama tutkusunu sesi, tavrı, jestleri ve mimikleri ile özenle yaşayan bir varlığa dönüştürüyor. Şamlıoğlu, kendini denetleyen, sınırlarını iyi çizen, abartısız ve yalın oyunculuğu ile sadece metne can vermiyor aynı zaman da yazarın ve yönetmenin düşünsel ve toplumsal kaygılarını da harekete dökerek özel bir oyunculuk örneği sergiliyor.
Şamlıoğlu kendine özgü oyunculuğu ile yazarın toplumsal geçmişimize ilişkin nokta atışı yaptığı her durumu kendi düşünce süzgecinden geçirerek ölçülü bir tavır çıkarıyor ve içinde bulunduğu toplumsal bağlamlı durumu harekete döküyor. Yazarın, yalnızlık, iletişimsizlik, insana özlem, başka bir hasret, gitme duygusu, yoksulluk, çelişki ve sorgulama ve umut etme, tutku gibi bireysel ve toplumsal edimler, Nihal Koldaş’ın reji yorumu ve Şamlıoğlu’nun etkileyici oyunculuğu ile sahnede görsel bir izlence ile hayat buluyor.
“6 Üstü Oyun” projesi genç yazarların hem yeni oyunlarını sahnelemek hem de deneyimli oyuncuları bu yazarlar ve metinleriyle buluşturmak açısından özel ve faklı bir tiyatro eylemi olarak desteklenmeli, umarım devamı gelir.
Metin Boran