Bir Sahnedir Trabzon
“Gelmiş dünyanın dört bir ucundan
Ayrı dilleri konuşur, anlaşırız.”
12. Uluslararası Karadeniz Tiyatro Festivali olanca heyecanıyla devam ediyor.
Hüseyin Kazaz Sahnesi ve Haluk Ongan Sahnesi’nde gündüz ve akşam saatlerinde dünya tiyatrolarından örneklerin sunulduğu festivale tiyatroseverlerin ilgisi yoğun oldu yine. Ayağına kadar gelen bir fırsatı kaçırmayıp değerlendirmeleri çok önemli.
Trabzon sanıldığı gibi, sadece futbolla yatılıp kalkılan bir şehir değil... Festival dolayısıyla yaşananlar, hatta oyunların biletlerinin çok önceden tükenmesi bu gerçeğin altını bir kez daha çiziyor.
Şu ana kadar sahnelenen oyunlarla ilgili görüşlerime daha sonra yer vereceğim. Festivalin açılış gününe değinmek istiyorum. Yerli ve yabancı konukların bir araya gelip kaynaştıkları, açılış konuşmalarının yapıldığı, çeşitli gösterilerin düzenlendiği, gelen konukların ikramlarla ağırlandığı en renkli ve hareketli gündür ne de olsa!..
Güneş de bulutlardan aman bulup kendince bir katkı sunmuşsa güne; açılış günü eksiksiz bir coşkuyla kutlanır.
***
Festivalin başladığı 2 Mayıs günü de benzeri şeyler yaşandı Trabzon’da...
İçinde gerçekleştirilen çalışmalar nedeniyle Atatürk Alanı kapalıydı. Bu kez Uzun Sokak’tı festivalin ilk buluşma noktası. Alan dardı ama kutlamaları şehrin bu en işlek ve de ünlü sokağından başlatmak iyi fikirdi doğrusu. Daha çok da gençlerin doluştuğu Uzun Sokak, bu kez de değişik ülke insanlarıyla renklendi.
Figüran oyuncular, gerçekleştirilmekte olan festivalin tiyatro konulu olduğunu bilen bilmeyen herkese anlatmak istercesine güne özel rengarenk kostümler giymişlerdi. İlk gün etkinliklerini takip etmek için orada toplananlar, onların öncülüğünde Uzun Sokak’tan Atapark’a doğru yürüdüler.
Sunumunu Kemal Barış’ın yaptığı açılış konuşmaları, Atapark’ta geçekleştirildi. Devlet Tiyatroları Genel Müdürü Lemi Bilgin, Trabzon Devlet Tiyatrosu Müdürü Fatih Dokgöz, Trabzon’un tarihi ve kültürel açıdan ayrıcalıklı yönlerine ve tiyatro sanatının önemine değinen konuşmalar yaptılar orada.
Trabzon protokolünün önemli isimleri açılış günü oradaydı. Belediye Başkanı Orhan Fevzi Gümrükçüoğlu ise bu kez de katılmamıştı festivale. Her şey neredeyse noktalanmak üzere. Oyun izlemek için salonda yer aldığına da tanık olmadık daha. Öteden beri değişik etkinliklere, sergi açılışlarına katılan biridir oysaki. Ülke çapında öneme sahip olan bu köklü tiyatro festivaline de ilgi göstermesi, varlığıyla destek vermesi gerekirdi!..
Atapark’taki program, sadece Karadeniz folklorundan gösteriler sunularak noktalandı.
Festivale katılan konuklara yönelik yerel yemek ikramındaydı sıra. Bunun için de tiyatro binasının “küçücük” bahçesine geçildi.
O civardaki karışık trafik ve yol düzeni yüzünden yazdığım kadar rahat geçilemedi oraya tabii ki!.. Trabzon için adeta bir nimettir devlet tiyatrosu. Binasının etrafı daha rahat hale getirileceğine, giderek ne hale getirildi!.. En sonunda da... Binanın tamamen yıkılması gündemde, evet!.. Başka bir ortamda yeni bir bina yapılması söz konusu. Ne yazık ki iş oraya kadar geldi…
***
“Anlatılanların çoğu yüzlerden okunur aslında. Dinlerken, anlatırken karşımızdakinin yüzüne bakma ihtiyacı buradan gelir. Ama maalesef günümüzde insanlar, yüzyüze gelmenin tedirginliğinde. Anlamaktan, anlaşılmaktan tedirgin aslında. Çünkü anlamanın da anlatmanın da bir yükü vardır”
Genç ressam Sena Yıldırım’ın “Yüzyüze” adlı resim sergisinin açılışı, ilk günün son etkinliklerinden biriydi. Yıldırım, insan yüzlerini konu edinmişti sergisinde; sözün, repliğin bile yetersiz kaldığı duygu-düşünce hallerini… Fuayedeki bu ilginç sergiyi izleyemediyseniz, festivalin noktalanacağı 15 Mayıs tarihine kadar izleme şansınız var.
Ve festivalin ilk oyunu… Yakın zamanda yazı konusu edindiğim lll. Richard adlı oyunun sahnelenişle açılış günü noktalandı. Trabzon Devlet Tiyatrosu’nun bu başarılı oyununun ardından konuk ülkelerin oyunları da gün gün sahnelenmeye başladı.
Kısacası, bu mayıs günlerinde, dünya tiyatrolarından oyunların sahnelendiği önemli bir sahne haline geldi Trabzon...
Fatma Babuşçu
fbabuscu@hotmail.com
Ayrı dilleri konuşur, anlaşırız.”
12. Uluslararası Karadeniz Tiyatro Festivali olanca heyecanıyla devam ediyor.
Hüseyin Kazaz Sahnesi ve Haluk Ongan Sahnesi’nde gündüz ve akşam saatlerinde dünya tiyatrolarından örneklerin sunulduğu festivale tiyatroseverlerin ilgisi yoğun oldu yine. Ayağına kadar gelen bir fırsatı kaçırmayıp değerlendirmeleri çok önemli.
Trabzon sanıldığı gibi, sadece futbolla yatılıp kalkılan bir şehir değil... Festival dolayısıyla yaşananlar, hatta oyunların biletlerinin çok önceden tükenmesi bu gerçeğin altını bir kez daha çiziyor.
Şu ana kadar sahnelenen oyunlarla ilgili görüşlerime daha sonra yer vereceğim. Festivalin açılış gününe değinmek istiyorum. Yerli ve yabancı konukların bir araya gelip kaynaştıkları, açılış konuşmalarının yapıldığı, çeşitli gösterilerin düzenlendiği, gelen konukların ikramlarla ağırlandığı en renkli ve hareketli gündür ne de olsa!..
Güneş de bulutlardan aman bulup kendince bir katkı sunmuşsa güne; açılış günü eksiksiz bir coşkuyla kutlanır.
***
Festivalin başladığı 2 Mayıs günü de benzeri şeyler yaşandı Trabzon’da...
İçinde gerçekleştirilen çalışmalar nedeniyle Atatürk Alanı kapalıydı. Bu kez Uzun Sokak’tı festivalin ilk buluşma noktası. Alan dardı ama kutlamaları şehrin bu en işlek ve de ünlü sokağından başlatmak iyi fikirdi doğrusu. Daha çok da gençlerin doluştuğu Uzun Sokak, bu kez de değişik ülke insanlarıyla renklendi.
Figüran oyuncular, gerçekleştirilmekte olan festivalin tiyatro konulu olduğunu bilen bilmeyen herkese anlatmak istercesine güne özel rengarenk kostümler giymişlerdi. İlk gün etkinliklerini takip etmek için orada toplananlar, onların öncülüğünde Uzun Sokak’tan Atapark’a doğru yürüdüler.
Sunumunu Kemal Barış’ın yaptığı açılış konuşmaları, Atapark’ta geçekleştirildi. Devlet Tiyatroları Genel Müdürü Lemi Bilgin, Trabzon Devlet Tiyatrosu Müdürü Fatih Dokgöz, Trabzon’un tarihi ve kültürel açıdan ayrıcalıklı yönlerine ve tiyatro sanatının önemine değinen konuşmalar yaptılar orada.
Trabzon protokolünün önemli isimleri açılış günü oradaydı. Belediye Başkanı Orhan Fevzi Gümrükçüoğlu ise bu kez de katılmamıştı festivale. Her şey neredeyse noktalanmak üzere. Oyun izlemek için salonda yer aldığına da tanık olmadık daha. Öteden beri değişik etkinliklere, sergi açılışlarına katılan biridir oysaki. Ülke çapında öneme sahip olan bu köklü tiyatro festivaline de ilgi göstermesi, varlığıyla destek vermesi gerekirdi!..
Atapark’taki program, sadece Karadeniz folklorundan gösteriler sunularak noktalandı.
Festivale katılan konuklara yönelik yerel yemek ikramındaydı sıra. Bunun için de tiyatro binasının “küçücük” bahçesine geçildi.
O civardaki karışık trafik ve yol düzeni yüzünden yazdığım kadar rahat geçilemedi oraya tabii ki!.. Trabzon için adeta bir nimettir devlet tiyatrosu. Binasının etrafı daha rahat hale getirileceğine, giderek ne hale getirildi!.. En sonunda da... Binanın tamamen yıkılması gündemde, evet!.. Başka bir ortamda yeni bir bina yapılması söz konusu. Ne yazık ki iş oraya kadar geldi…
***
“Anlatılanların çoğu yüzlerden okunur aslında. Dinlerken, anlatırken karşımızdakinin yüzüne bakma ihtiyacı buradan gelir. Ama maalesef günümüzde insanlar, yüzyüze gelmenin tedirginliğinde. Anlamaktan, anlaşılmaktan tedirgin aslında. Çünkü anlamanın da anlatmanın da bir yükü vardır”
Genç ressam Sena Yıldırım’ın “Yüzyüze” adlı resim sergisinin açılışı, ilk günün son etkinliklerinden biriydi. Yıldırım, insan yüzlerini konu edinmişti sergisinde; sözün, repliğin bile yetersiz kaldığı duygu-düşünce hallerini… Fuayedeki bu ilginç sergiyi izleyemediyseniz, festivalin noktalanacağı 15 Mayıs tarihine kadar izleme şansınız var.
Ve festivalin ilk oyunu… Yakın zamanda yazı konusu edindiğim lll. Richard adlı oyunun sahnelenişle açılış günü noktalandı. Trabzon Devlet Tiyatrosu’nun bu başarılı oyununun ardından konuk ülkelerin oyunları da gün gün sahnelenmeye başladı.
Kısacası, bu mayıs günlerinde, dünya tiyatrolarından oyunların sahnelendiği önemli bir sahne haline geldi Trabzon...
Fatma Babuşçu
fbabuscu@hotmail.com