Bana Benden Bahset - Evlilikte ufak tefek CİNAYETLER

Oyun Atölyesi’nde sahnelenen Eric-Emmanuel Schmitt’in Evlilikte ufak tefek -CİNAYETLER’ oyunu, modern dünyada evlilik kurumunu tartışırken, şiddet olgusunu da sorguluyor.
Eric- Emmanuel Schmitt’in yazıp, Şehsuvar Aktaş’ın büyük bir titizlikle dilimize çevirdiği Evlilikle ufak tefek CİNAYETLER oyununda, günümüz dünyasında evlilik kurumu, entelektüel bir çiftin, polisiye roman yazarı Gilles ile karısı ressam Lisa’nın ilişkilerinde sorgulanıyor. İnsan bir zamanlar içi titrediği adamı veya kadını yok etme raddesine gelebilir mi? Gözlerinin içine bakarak bir cinayet tasarlayabilir mi ?
Aradan 15 yıl geçmiş…Arzular yıpranmış, aşkın yerini tembellik almış...Hafızasını kaybettiğini söyleyen adamla, karısı olduğunu söyleyen kadın için evde yüzleşme saati gelmiştir. Aslında gerçeği bulmak adına birbirlerine yalan söyleyecekleri bir gece olacaktır onlar için. Adam sürekli sorar ‘Kaza günü ne oldu?’ diye. Merdivenlerden düşüp başını vurduğuna inanmaz. Yoksa bu evde çok kötü şeyler yaşanmıştır da, zihni onu duygusal bir travmadan mı koruyordur? Adama hala ‘Seni sevmek beni öldürüyor’ diyecek kadar bağlı olan kadın yaşlandığının farkındadır. Artık Gilles için bir sığınak değil de bir hapishaneye dönüşme endişesi, kıskançlık, güvensizlik onu alkolle buluşturur. Geçmişlerini birlikte öldüren Gilles ve Lisa, tehlikeli bir oyun oynarlar. Gecenin sonu ise yeni bir başlangıcı müjdeler. Onca acıya, kırılmışlığa rağmen…
KİM KİMİ AFFEDECEK?
Evlilik nasıl bir kurum? Kim kimi yönetiyor, kim kimi tüketip yok ediyor? Bu evlilik kimin eseri, gurur uğruna evlilik yürür mü ? Kadının yalanı adamın gerçeğine nasıl dönüşür? Evlilik aile adına yapılan bir üçkağıttan mı ibarettir? Sevmek tahammül etmek midir sadece? Evlilikte sonsuz güven ve sevgi mümkün müdür? Kontrolü kaybedince iktidar elden gider mi? Sevgi akılla açıklanabilir mi? Sonunda kim kimi affeder?
Evlilikle ufak tefek CİNAYETLER, tüm bu soruları tartışırken, oyuna hakim olan acıya, ve karamsarlığa rağmen sonunda bir umut ışığı yakıyor.
Bugüne dek Oyun Atölyesi’nden hep mutlu ayrıldım. Her zaman kaliteli oyunlar seyrettim. Evlilikle ufak tefek CINAYETLER’e ise daha heyecanlı gittim. Kent Oyuncuları’nda, Yıldız Kenter’in muhteşem yorumundan seyredip çok etkilendiğim Oscar ve Pembeli Meleği’nin yazarı Eric-Emmanuel’den Schmitt’den kötü bir şey çıkmazdı. Ayrıca beğendiğim iki iyi oyuncu aynı sahnedeydi. Hislerimde yanılmamışım.
Oyun Atölyesi’nin değişmez yönetmeni Kemal Aydoğan, söze dayalı oyununu çok yalın, tempoyu hiç düşürmeden, oyuncuların performanslarına güvenerek sahneye koymuş.
Haluk Bilginer, Gilles’e çok iyi oturmuş. Oyunun tüm gerilimini ve ufak tefek komedi unsurunu çok dozunda veriyor. Bir bakışı ile çok şey anlatıyor. Oyundaki karısının söylediği gibi de güzel yaşlanıyor. Onu izlemek başlıbaşına büyük bir keyif. Vahide Gördüm’ü ilk kez sahnede seyrettim ve biraz heyecanlı gördüm. Bir süredir tiyatrodan uzakta olmasından kaynaklanabilir. Özelikle ilk perdede biraz rolünün de gerektirdiği bir tutukluk vardı sanki üzerinde. Ama ikinci perdede açıldı ve yazarın çok fazla yüklendiğini düşündüğüm kadının ruh halini, tüm çelişkilerini, bir yanı ilkel bir yanı modern beyninin kıvrımlarını seyirciye sonuna kadar açtı. Tiyatro adına verimli bir buluşma olmuş Bilginer- Gördüm ikilisi.
Cinayetin işlendiği mekan, yani oyunun dekor tasarımı Bengi Günay’ın. Sanatçı karı kocanın modern yaşamlarına ışık tutan bir çevre düzeni yapmış. Bol kitap, yerlerde tablolar… Sade ama iddialı. Zaten oyunun tümüne sadelik içindeki bu iddia hakim.Tolga Çebi, müziği İrfan Varlı ışık tasarımı ile bu cinayetin başarılı suç ortakları…
Evlilikte ufak tefek CİNAYETLER, belki tanıdık cümlelerle anlatıyor evliliği, kurumsallaşmış şiddeti ama güzel anlatıyor…İçinde gerilimi ve kadın erkek ilişkisine dair her şeyi barındıran, ‘öldürmeyin, yaşatın’ diyen oyuna mutlaka gidin. Benim gibi etkileneceğinize, ‘İyi ki tiyatro var’ diyeceğinize eminim.
Rengin Uz
Posta Gazetesi