Hatırlayanlar vardır, geçen yıl “Beğeninin Ölçütü” başlıklı bir yazı kaleme almış, yapıtlarımızı çevreleyen eleştiri ve değerlendirme ölçülerini ironik bir üslupla yermiş, birtakım salon beyefendilerini, hanımefendilerini mesleğimizin adabına davet etmiştim. Yazdıklarım bazılarını çok kızdırmış –sonradan cevap verdiklerine pişman olanlar olduysa da- karşılıklı cevaplaşmalar yoluyla tatsız yazışmalar uzayıp gitmişti. Meğer ne derin bir kovanı çomaklamışım...
“..Sahnedeki devinimi, bedensel şeması, “genelçekim” ekseni, tempo-ritim kavrayışı doğru dürüst ayırt edilemiyor… …Gereksiz edimler içerisinde (yüz hareketleri ve jestleri) bedene ve bunun sonucunda saptanan devinimler bütününe ilişkin görsel anlatımlılık olarak mimikleri hiç mi hiç yerine oturmuyor…
İstanbul Cumhuriyeti'nde 'sanatçı' olmak için gerekli belgeler: 1- Kılık kıyafet yönergesine uyduğuna dair belge; a- Birkaç günlük sakal, tercihen keçi sakalı.
" Bu iktidarı Çankayada görmektense ölmeyi isterim....
Sayın Üstün Akmen' in “Beğeninin Ölçütü” başlıklı yazıma binaen yazdığı “ Engin Alkan Beni Mat Edebilir mi” başlıklı yazısını okudum.
Keşanlı Ali Destanı’ nı oynamak daha yeni gündeme geldiğinde Türkiye’deki kemikleşmiş tiyatro simsarlarının yapıt hakkında nasıl tavır alacaklarını, ne yaparsak yapalım, kimilerinin geçmişlerini ve…