Kara Kaplı

Küçük başıboş bir kedi “Kara Kaplı”nın ilham kaynağı olmuş.
“1967’lerdeydik. Evde yalnızdım. Pencere açıktı ve bir kedi girdi içeri, varlığıma tamamen kayıtsız eve postu serdi. Onu evden çıkarmak için her şeyi yaptım, nafile. İkinci gün boş vermeye başladım. Üçüncü gün ona yiyecek bulmak için dışarı çıktım... Geri döndüğümde gitmişti, bir daha dönmemek üzere.”… (Jean-Claude Carrière, The Independent, 27.03.2003)
Buradaki kedinin yerini Carrière’in oyununda, yoktan ortaya çıkan gizemli bir kadın almıştır…
“Kara Kaplı”, başlangıçta, bir kadın ve bir erkek arasında, beklenmedik zamanda gelişen bir tanışma hikâyesi gibi görünüyordur. Aslında kadın, erkek kahramanın ruhsal aynasını oluşturmaktadır. Böylelikle oyun, ilginç bir yüzleşme hikâyesine dönüşür…
1931 yılı doğumlu Fransız yazar, çevirmen, dramaturg, oyun yazarı ve senarist
Jean-Claude Carrière; Peter Brook, Jacques Tati, Luis Bunuel de dâhil olmak üzere, 20. yy. tiyatro, sinema dünyasının birçok büyüğüyle sanat ortaklığı yapmıştır.
Peter Brook ile yaptığı çalışmaların bazıları: Kuşlar Meclisi, Mahabharata, Atinalı Timon. Senaryosunu yazdığı yaklaşık 130 filmden en bilinenleri: Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği, Danton, Borsalino, Birth, Cyrano de Bergerac, Gündüz Güzeli, Goya’nın Hayaletleri’dir.
Ancak 1967 yılında yazdığı “Kara Kaplı” adlı oyunu tamamıyla kendi eseridir. Psikolojik ve metafizik olarak ustalıkla kaleme alınmış olan bu oyun dünyanın bazı ülkelerinde bir başyapıttır.